[ N, 2017-09-22 ]   [ BIKE MALPERA DESTPK ]   [ BXE NV BIJAREYAN ]   [ KONTAKT ]   [ INFO ]   [ LGERN & ARŞV ]  
DESTPK
Ne
Nivsar
Kulturmagazn
Hevpeyvn
Kolumnst
Ewrokurd
E-Pirtk
Lteratr
Ziman
Muzk
Foto
Lnk
E-POSTEYA TE
  Nav (Username)  
   
  fre (Password)  
   
   
     
   E-posteyeka n
 bo xwe qeyd bike
 
REKLAM


LTERATR 
 [ KURTEROK ]   [ PAREROMAN  [ REXNE  [ HELBEST
Çroka Zebeşo
Hesen Huseyn Denz
Ji wjeya vegotina peyvik ya kurdan rokeke klask ya evndar

Di v diny de ti jin qas jina kurd di bin zilm de mazlm e nne! Ez v pirtk di kesayeta dayika xwe ya ji tevan zdetir, bi zulma zilamtiy re r bi r ma ji tevan mazlmtir b; diyariy giyana tevahiya jin dayikn kurdan dikim.
Di şevn zivistan yn sar seqem de xwe b xew dihişt ji bo em bi dilxweş xew bikin ev rok gelek rokn din ji me re vedigot. Gora w ya hem dayikn kurdan buhişteke b zilamtiy be!


Di rojeke drok de, welatek xwediy iyayn bilind, geliyn kr, newaln fireh beriyn b ser ber heb. Li v welat du goln mezin, du emn kr fireh du evndarn bi evna xwe şa nebibn hebn. Yek ji vana Ro ya kea Padşah w welat b, yek j j Z y kur gavan w welat b.

Ro keeke bejin zirav a weke tayeke rihan b ko dema derdiket ser şaneşna qesra bav xwe, hesreta xort ciwanan b ko bikaribin bhnek li ber dwar qesr rawestin ji xwe re li bejn bala w binrin. Guliyn por w yn li ber trjn tav bi heft rengan diterisn dadiketin heta pehniya w keziyn ko xwe berdidan ser hinarkn svn yn ruy w, bi her livandina ser xwe re agir berdida nava dil xort ciwanan. Keskahiya avn w ji keskahiya mrg menn Mrgmar tartir herdem şile dibiriqn. Mijankn w yn dirj ser wan bi jor ve tewiyay, bi burhn w yn zirav tenik re li klekn dr n avn w, wiha ji hev dr diketin ko ji ber xwe ve awirn w tj dikirin v yek j xweşikbneke cudatir dida ser ruy w y speh grover. Lvn w yn girs lihevhat, bvila w ya bik hinarkn ruy w yn herdem gulpembey, bi ena w ya bik girover re wiha dib yek ko wek bi pns mirov li gor dil xwe xz bike, ji aliy Yezdan ve hatib resimandin.

Ji xwe dema hkn xeftan xwe diavt ser mil xwe zendn w heta enşka w derdiket hol, ten w y wek şr miyan sp bgirz, wiha tenik b ko ji rehn laş w, heta xwna t de digeriya heta hestiyn w dikirin ko diyar bibin. Her roj xeftaneke bi rengek li xwe dikir, l bi mezinbna psrn w ziravbna newqa w kjan xeftan li xwe bikraya dsa her weke tayeke rihan b ko li hviya bay berbang xwe bihejne, wiha zirav, wiha tenik wiha nazdar dawetkar radiwestiya.

Ro, n diket hijdeh saliya temen xwe d ji welatn derdor yn dr du gol du eman zarokn wezr, paşe, key qralan bi barn diyariyan li ser pişta hştir hstiran dihatin xwestina w. Nav w xweşikbna w ji welat Aceman heta welat Samiyan heta welatn li kleka s behran belav bib. Roj nedima ko karwanek nedihat serdan Ro ji bav w nedixwestin. Qesr qonaxa bav w her roj malovan ji mvanan re dikir ji goşt mirşkan heta y pez xezalan, ji sniyn birinc savar heta selikn fk sewze, ji şerbikn şerbeta hinaran heta kaseyn ava ss, ji nan tenr heta nan sl ten şr şr ji ser sifreyan km dima.

Bav Ro Padşahek wiha dilbirehm, wiha bhnfireh wiha mirovhez b ko k bihata ji bo xwestina kea w bi yek dilgerm dilnizmiy ew pşwaz dikirin ti caran bersiva neyn nedida wana dil wana ji xwe nedihişt. Bi dilek rehet lvken ji wana re digot:

Hn ser seran ser avan hatine. We bi hatina xwe rmet da me em serbilind kirin. Bi dostan merivtiya we em gelek kfxweş dilşa bibin. Hn dizanin ko li ser xaka welat me herkes azad wekhev dij kes nikare li ser vna kesek/ bandra xwe bike. Ji bo w wa ye kea min wa ye hn. Keremkin p re biaxivin ko ew bje, Er, ez ji doh ve raz me ko merivtiy bi we re deynim dostaniya we bidest bixim.

W dem Padşah ferman dida wezr xwe bang li kea xwe dikir. Bhneke din Ro bi hem xeml xweşikbna xwe diket hundir silav li mvanan dikir, derbas kleka bav xwe dib dest xwe datan ser dest w, li cem radiwestiya. Bav w daxwaza mvanan j re digot mvan tev dil wan dikir ko raweste, wiha bi baldar li hviya bersivdayna w radiwestiyan.

Ro bhnek di ber xwe de diponij pişt re bi lvkeniyeke ko baqeke gul li ser ruy w veke menqelek tije bizotn sor berde dil mvanan, dest bi bersivdayna xwe dikir. Bi vebna dev w re rzedirann w yn wek berf sp lihevhat, di nava sorahiya lvn w re diterisn her peyva ji nava v buhişt derdiket wek ji kitb bin bi baldar bi coş dihatin guhdarkirin. Ro wek bi v shra peyvn xwe dizanb, peyvn xwe yek bi yek bi hilbijare derdixist derve zde dirj nedikir, digot:

Bavo, mvan hatine, ser ser min ser avn min hatine. Dikarin bi rojan bi mehan li qesr qonaxa me bibin mvan bixwin vexwin li xr xweşiya xwe binrin. L bila min bibornin ko niha ez biryara şkirin ji kesek re nikarim bidim. Ez heta mr dil xwe bi xwe nebnim, ez bersiva ern nadim ti xwezgniyan!

Bi v awah k dihat xwestina Ro destvala vedigeriya. Ro j her roja derbas dib ji ya din xweşiktir spehtir dib nav deng xweşikbna w j bi rka karwan rwingiyan zdetir belav cih dern drtir dib

***

Li v welat di navbera du gol du eman de gavanek wan heb ko feqr rebenek di hal xwe de b. Sibeh radib garan ji nava bajr tev kom dikir, dida pşya xwe ew dibir nava mrg menan dirand. Heta var li her ar aliy derdora bajr digeriya bi var re ber garan dida nava bajr. Dawarn di garan de wiha fr bibn ko her sibeh dema deriy axoyan vedibn bi xwe derdiketin ber xwe didan ser rka ji bajr dert, varan j dema digihiştin nava bajr, her yek bi xwe rka axoy xwe digirt ji gavn re qet zahmet dernedixistin. L gavan j qiymet wana dizanb; ew yek bi yek dinasn sim yek kul bibe bi saetan p dadiket heta rehet nekiriba dev j bernedida.

Şniyn w welat tev ji gavan xwe raz dilxweş bn. Ji dawarn qesra Padşah bigir heta yn her feqr gund tev ga lekn xwe,ker hstirn xwe, bi dilek rehet dispartin w baweriya xwe p diann. Ji ber ko gavan feqr b her yek ji aliy xwe ve alkar diday; y cil j dihat cil dida, y xwarin j dihat xwarin dida bi v awah ew j bi xwe re didan jiyandin. Lbel dil gel tev qas ko j raz b, ewqas j p dişewit!

Jina gavn Sar j jineke di ciwaniya xwe de bi xweşikbna xwe, bi nav deng b ko digotin gelek xortan ji bo ko Sar pşniyariya şkirina bi wana re nepejirandiye, hilkişiyane ser Zinar Sor xwediy kevandeyeke qas deh wersan ji w der laş xwe avtine xwar, pare pare bne. Sar her ko mirina yek ji wana bihstiye, bi xwe ye ser Zinar Sor, li w der rondik barandine vegeriyaye mal. Daw rojek dsa ko ji ser Zinar Sor vedigere, bi r de li garana gund rast t. Dibne ko xortek bejin navn speh li ber garan ye. Xort di ber re derbas dibe, l awirn xwe nade ser w qet hay xwe j nayne. Di w bhn de dil Sar dikeve w gavan li dora garan dizvire, t cem gavn, j re dibje:

Ev cara yekem e ko di v welat de xortek min dibne li min temaşe nake. Yan tu nemr , yan dil te tar bye, yan j hewaleke te heye! Div tu ji min re bj ka ima te li min nenr?

Feqr gavan i bje? Bala xwe dide Sar; keeke teze ya ciwan e ko keziyn w yn ji qetran reştir daketine ser ruy w y ji berf sptir ko şerm dike ji xwe l binre. Çavn w yn girs zeytn wiha awirn tj vedidan ko dema p re r bi r dihat, dev lvn w li hev herbiln nema dizanb i bje. L daw bi kotek be j wra xwe kom kirib gotib:

Xwişka delal ez mirovek feqr reben im. Tu dibn ko gavanek belengaz im. Tu keeke bedew halxweş . Her roj ji bo te xort xwe dikin gor. Tu li ko ez li ku? Ez li te temaşe bikim w i bikeve dest min? Ten w dil min bisoje vala vala xwe biwestne bişne. Ji bo v min li te nenr ko ji nz ve bejn bala te nebnim dil bernedim te ko ez j wek wan xortan xwe di van lat zinaran de neavjim xwar. L niha bi hatina xwe te rka mirin li ber min j vekir.

Bi v gotin rondik tije avn Sar dibin dest xwe datne ser dest Gavn j re dibje:

Rabe garana xwe vegerne mal ji d bav xwe re bje, bila şev werin mala me min ji te re bixwazin. Ez li v der bi v ezman bi v Zinar soz didim sond dixwim ko ez bimrim ji ax re me, bimnim ji te re me.

Bi v awah şkirina Sar Gavan w welat pk t. Salek, du sal, s sal deh sal derbas dibin l Yezdan ti zarokan nade wana. Di welt de ocaxek namne ko xwe navjin bext w, bijjkek namne ko ser l nadin, prejinek namne ko p naşwirin, l ti fde ji ti der nabnin. Daw bi qedera xwe raz dibin li hviya rehma Yezdan dimnin ko rojek li wana were rehm zarokek bide wana ko ew j di nava hemwelatiyn xwe de serbilind bin b zuriyet ji v diny nein

***

Di ketina sala yazdehan de Sar bi xwe hisiya ko ducan bye Destpk bawer nekir got qey nexweşiyeke, yan ka tiştek din e. L dema zik w kmek mezin b lebitn di laş xwe de bihst ji kfan re kir ko bifire veşare (sira) xwe ji mr xwe re vekir. Feqr gavan ji kfan re nema dizanb i bike! Bi v kf derket derve gihişt k mizgn da wan ko jina w ducan bye. Di w welat de j k ev agah bihst ji gavn zdetir p kfxweş b bi sedan jin ke hatin serdana Sar ew proz kirin.

Daw neh meh deh roj temam bn. Sar bi xwe hisiya ko d w biz! L ber dest sibeh b tevahiya hemwelatiyan di xewa şrn de bn. Ji bo v ne dil Sar, ne j y Gavn negirt ko biin cnarn xwe ji xewa şrn rakin bnin alkardayn. Sar di hal xwe de za; l j re ti zarok nebn. Li cih zarokek zebeşek anb diny. Zebeşek ko ne deng j dihat, ne his ne kerr

Sar di w hal de dil şikest b bi hal xwe giriya. Dil xwe bi xwe şewitand dest xwe bi ber Yezdan ve vekir qriya ko i ji wana dixwaze. L gavan her di ber xwe de diponij daw gel jina xwe, dest xwe dan ser ser w bi dest din Zebeş girt got:

Hurme, ger Yezdan li şna kurek Zebeşek dabe me, helbet hikmetek di v ş de heye. Ka nede gir. Rondikn xwe nebarne dil min nesojne. Em zebeş bixin bin kuln, bila bimne ka b Yezdan i dike, em bibnin. Ma wek din em dikarin i bikin?

Sar ji near ev pşniyara zilam xwe pejirand Zebeş avtin bin kuln. Dema b sibeh cnarn hatin serdan tev bihstin ko jina gavn zaye zebeşek aniye diny! Yn ev yek bihstin li kerametn Yezdan şaş man tev xemgn bn bi dilek kul vegeriyan mala xwe.

Rojek, du roj deh roj di navber re derbas bn. Her roj bi av p dihisiyan ko zebeş wana di hal xwe de mezin dibe. Di roja el de zebeş d tra xwe mezin bib. Nv şev ko Gavan Sar di xewa xwe ya şrn de bn, bi carek re Zebeş li hal xwe qeliş xortek zirav dirj ko ji rewş xemla w hundir wek roj ron b, derket hol

***

Zebeşo ji bin kuln derket li ser kulav li erd rnişt. Dest xwe dirj kir hingilska di dest xwe de firkand rawestiya. Bi firkandina hingilsk wek mijek tije hundir b mij komserhev b, ji nava mij efrtek cinan derket li ber Zebeşo rawestiya got:

Mr min, keremke; ez ji te re diny xera bikim an ava bikim?

Zebeşo bersiv da got:

Ne xera bike ne j ava bike. Ez bir me. Ka ji min re sifreyeke xwarin amade bike desteke ciln pak bne ko ez li xwe bikim. Dayik bav min ko hişyar bibin, bila min di v hal taz de nebnin.

Di demeke qas ko mirov av xwe bigre veke de, Zebeşo dt ko sifreyek li ber amade ye, ji şr şr heta nvişk hingiv hiland her curey xwarin li ser amade ye. Efrt fstaneke ko tayn w nexşn w ji zv zr hatib dirtin j di dest xwe de anb dan ber. Pişt ko Zebeşo bi ser xwe j re got ko dikare bie, efrt dsa b pleke mij ji ber avan winda b.

Zebeşo fstan xwe li xwe kir li ser sifr rnişt. Ji her xwarin tamand tr xwar.

Pişt xwarin deng li d bav xwe kir ko hişyar bibin. Gavan jina xwe li ser denglkirin ji xew hişyar bn av xwe vekirin. Bi vekirina avn xwe j mat man dil xwe bi xwe şewitandin ko mirine ne w diny.

Gavan jina xwe wek xweziya wan di qirika wan debimne, wiha req mabn. Sifreyek li erd b ko xwarinn di temen xwe de qet nav wan j nebihstibn, li ser rzkir bn. Xortek wiha eleng lihevhat li ser sifr rniştib ko mirov ji rewşa w şerm dikir ji xwe re l binre ji lnrna w qet tr nedib. Gelo ev k b ji ko hatib?

Zebeşo dema dt ko dayik bav w mat mane, di nava lvn xwe yn tenik lihevhat re beşiş got:

Qet mat nemnin xwe netirsnin; ez kur we me, Zebeşo me. Ko hn bawer nakin, li bin kuln binrin, hn tbigihjin rastiy.

Ber xwe da kuln ji rewş spehbna ruy w, kuln tev di nava ronahiy de ma. D bav w zebeş qelişt bye di felqe dtin baweriya wana p hat ko Yezdan daw kurek daye wana.

Her du bi kelegiriya kfxweşiy xwe avtin stuy kur xwe ew ma kirin bhna w kişandin hinava kezeba xwe. Bi salan e, bi hesreta kurek bn daw Yezdan kurek wiha dab wana ko li ser ruy v diny kur ji w spehtir, ji w alaktir, ji w bedewtir ji dayik nebibn.

Zebeşo, ew dawet ser sifr kirin gavan jina xwe ji kfa kur xwe re li ser sifr rniştin ji xwarinn ko qet nav wan j nebihstine tr xwarin.

Berya bibe sibeh, Zebeşo ji d bav xwe re got:

Êd div ez vegerim cih xwe. Heta ez negihjim mirad dil xwe div nsan min nebnin.

Bav w dayika w bi dilsoj gotin:

Kur min, delal min, tu bes bje ko mirad dil te k ye, em cilika bin xwe j bifiroşin, em biin ji te re bixwazin bnin mal.

W dem Zebeşo ber xwe da bav xwe got:

Mirad dil min kea Padşah v welat ye! Ger di v diny de şabneke min bi mirad min hebe, ji w btir hem qz jinn v welat xwişk dayikn min bin. Hebe nebe ez Roy dixwazim dervey Roy ti mirad min nne. Bavo, tu roj dema b sibeh rabe bie qesra Padşah kea w Ro ji min re bixwaze.

Gavan, di dil xwe de got; Na, na! Ez hn di xew de me xewnan dibnim. Ez hişyar nebme! Yan ez mirime me w diny bi ferşteyan re diaxivim, yan j ez di xew de me xewneke ecb dibnim. Ma ez dn bme ko biim bi v hal xwe y gavantiy kea Padşah bixwazim?

Dayika w bav w li ber geriyan ko dev ji v mirad berde di v welat de wek din kjan ke dixwaze bi soz peyman w biin j re bixwazin.

L Zebeşo bi biryar b bi vebir axift got:

Bavo, ez ji te re dibjim, bie ji min re kea Padşah bixwaze, tu qala ken din dik! Dema b sibeh rabe ser xwe bie qesr, derkeve huzra Padşah kea w bixwaze Padşah ji bo qelen kea xwe i bixwaze j nebje na!

Gavan jina xwe kirin nekirin nikarbn kur xwe qan bikin. Zebeşo gotina xwe got ket bin kulne. Her du qalikn zebeşan li xwe pan di nava wan de nediyar b. Gavan jina xwe li hev rniştin ponijn b ka dikarin i bikin. Daw jina w got:

Heyra ev deh sal in em li hviya zarokek bn ko Yezdan kurek bide me, em j di nava gel de ji rreşiy xelas bibin. Daw Yezdan bergern me pejirandin kurek da me. Bi roka ko her sibeh dert her var die ava hikmetek di v zarok de heye. Ma te nedt b i sifre raxistib i fstan li xwe kirib? Ka rabe bie qesr qonaxa Padşah, dibe ko xrek di v kar de hebe!

Gavan bi hiş aqil jina xwe keniya got:

Hurme, sitiya delal, ma tu j dn by, ma te j hiş aqil xwe xwariy? Ez awa rabim biim qesr qonaxa Padşah? Hn ez negihiştime ber der w leşker zrevann w bi epiln min bigrin min biavjin derve, nahlin ez siya Padşah j bibnim.

Jina w dsa li ber geriya got:

Ger tu ne, w kur me bixeyide dibe ko careke din ji hundir zebeş xwe dernekeve. Ser deh salan Yezdan li me hatiye rehm kurek daye me, ma em awa dil w bihlin? Ka tu bie carek xwe biceribne. Qey te nakujin ko tu wiha xwe ditirsn?!

Reben gavan ji near pejirand bi berbang re derket derve. Garan ji nava bajr kom kir ber w da mrg menn li dervey sr bedenn bajr vegeriya, ber xwe da qesr qonaxa Padşah.

Qesr qonaxa Padşah l dima, li ser girek ko bi dest hatib bilindkirin ava kiribn. Di nv bajr de di ser tevahiya mal qesran re b. Ji bo mirov bigihişta deriy qesr y ji sifir tnc kir, pwst b el plik bi jor biketa. Pişt hilkişandina el plikan mirov digihişt meydaneke fireh ko ev meydan weke ryeke fireh li derdora qesr dizvir. Dema mirov meydan derbas dikir, dihat ber der li ber der herdem leşker zrevann Padşah nobet digirtin.

Gavan di plikan re bi kabn leriz laş ricifok hilkişiya di ber xwe de digot: Ez k, dtina Padşah k xwestina kea Padşah k? Hayd em bjin dil nobedaran bi min şewit ez derbas hundir kirim, w Padşah awa min bipejirne huzra xwe, hayd em bjin dil w j bi min şewit ez derketim huzra w, w ziman min awa bigere ko ez kea w bixwazim. Ma w ken xwe bi min neke? Hayd em bjin dayna kea xwe pejirand, w dem ez qelen kea Padşah ji ko bnim? Na, na! Qedera min temam bye ber min ketiye ser mirin!

Gavan bi van hestan car caran lingn w ew paş de dibirin bi hza gotinn jina xwe dsa bi pş de dimeşiya. Daw gihişt meydana li ber deriy qesr. Dema ji nz ve av li nobedaran ket rim mertaln di dest wana de dt, kabn w yekcar sist bn li w der qn da erd.

B nvroj, b esir hn ji cih xwe nerabib nediwr bie ber der ko destra derbasbna hundir qesr bixwaze.

Nobedarn li ber der j ew ferq kiribn di nava xwe de gengeşe kiribn ko ka ev kes feqr reben gelo ji ber i hatiye li pşber der rniştiye?

Di rastiy de her roj ji nava bajr kesn feqr, jineb, kaln bkes, kor kulekn bajr sw dihatin ber der ji nobedaran dixwestin ko Padşah li wana were rehm hinek qt bide wana. Padşah w welat ji ber ko yek dilbirehm b, ferman dab nobedarn xwe ko k were ber deriy w wana vala venegernin ji kawarn qt i pdiviya wana hebe, bidin wana. Ji ber v yek nobedarn ji sibeh ve avn wana li ser gavan rnişt, di nava xwe de gengeşe kirin gotin ko sed sed ev mirov hatiye qt bixwaze, l ka b şerm dike, ka dil w r nade, ka ji ber i ye, nay, naxwaze. Ji bo v di nava xwe de biryar dan ko hinek qt amade bikin bidin. Daw nobedaran ji kawarn Padşah qt malek ann bang li gavn kirin ko were bibe. Gavan dema nobedaran bang l kirin, ji tirsan re kir ko dil w were ber dev w ji xwe re got; Aha, niha w min bigrin biavjin bin zndan!

Dema nobedaran qt şan w dan gotin ko dikare bibe mal ji kulfet xwe re, dil w hinek rehet b deng xwe nekir. Rahişt tr qt ber xwe da dervey bajr. Garan da ber xwe hat mal.

Dema b var, Zebeş di bin kuln de dsa qeliş xort mal ji nav derket, rewş xemla w hundir qas nv roj ronah kir. Zebeşo hat gel d bav xwe ji bav xwe pirs kir ko roj i kiriye. Dema bihst ko bav w derbas qesr nebye bi treke qt vegeriyaye, bi ser bav xwe de hilb got:

Bavo, ma qey tu hewcey qt Padşah ? Ez ji te re dibjim bie kea Padşah bixwaze, tu di ji dest nobedaran tr qt digr. Va ye ez ji te re dibjim; t sibe rab, bi qesr, derkev dwana Padşah t kea w ji min re bixwaz!

Zebeşo gotina xwe bi daw kir bi lez vegeriya bin kuln di navbera qalikn xwe de winda b. Jina gavn bi ser de rab got:

Min ji te re negot t kur me bixeyidn? Wa ye dsa ket nava qalikn xwe. Ji sibeh ve hesreta min b ko ez w bibnim dest xwe di ser ser w re bibim. L te nehişt. Tu ba huzra Padşah te j re gotiba, ma w te bixwara, ma w te bikuşta? Yan w bigota er, yan w bigota na t bihatay!

Gavan keserek veda got:

Hurme, sitiya delal; qe ne tu wiha nebje. Ma we hiş aqil xwe xwariy? Li ko der hatiye dtin ko gavanek ye kea Padşahek xwestiye? Qey hn dixwazin ser min j veke bi ber deriy qesr veke?

L jina gavn ji ser a xwe daneket ji mr xwe xwest ko sibeh cardin bie qesra Padşah.

Gavan bi rast mirovek reben belengaz b; him ji Padşah ditirsiya him j nedixwest aramiya mala w ya di navbera w jina w de xera bibe. Heta sibeh bi dilek kul bi v mil w mil de xwe qulipand li ser paşiya xwe ya ko w di zindan de yan j di gor de bi daw bibe ramana xwe westand. Dema dk sibeh bang da ji nava nivnan derket careke din garana xwe berda ser mrg hilkişiya meydana pşber deriy qesra Padşah.

L dema ghişt meydan dsa kabn w sist bn li pşber der qn da erd rnişt. Nobedaran dsa bala xwe dan ser di navbera xwe de gengeşe kirin ko i hewala v zilam heye. Daw ji nava xwe yek derxistin ko j bipirse ka i dixwaze. Nobedarek hat gel gavan j pirs kir b i derd w heye, ev du roj in t li ber v der rdin.

Gavan bi dengek leriz got:

Ez hatime ko derkevim dwana Padşah kea w ji kur xwe re bixwazim.

Dema wiha got, y nobedar p keniya ji kenan re kir ko zikpişt li erd dirj bibe. Li ser ken w y qebe hevaln w yn nobedar hatin pirs kirin ko i diqewime? Nobedar xwesteka gavan ji wana re got tev bi hev re p keniyan. Daw yek ji wana bi ser gavan de rab got:

Li hal xwe binre ji xwe şerm bike! Ger ji Yezdan netirsiyabama, niha min ser te ji laş te vekiriba bi ser rima xwe ve daliqandiba!

Pişt re nobedar ling xwe bilid kir heta j hat, pehnek li snga gavn da ew di plikan re gr xwar kir.

Gavan di her el plikan re gindir xwar hest parsuyn w tev hr hr bn. Bhnek li bin plikan wiha b hiş ma. Daw bi kotek bi ser hiş xwe hat rab ser xwe. Bi rewşeke pir xerab, bi zor xwe gihand mal avt nava nivnan ji jina xwe re got ko hal w nne garan bne, div ew bie bne.

Jina gavn derket derve garan an bajr. Êvar dema tar ket erd, zebeş di bin kuln de careke din qeliş kur wana derket derve, dsa hundir wek nvro ronah b. Zebeşo ji bav xwe pirs ko kea Padşah xwestiye yan na?

Bav w bi nalneke ji krahiya dil xwe bersiv da got:

Çi xwestina kea Padşah i hal? Nehiştin ez xwe nz deriy qesr bikim. Nobedar bi min keniyan, tevzn xwe bi min kirin yek ji wana pehna xwe li ser snga min da min di el plikn hildikşin meydana ber deriy qesr re gindirand xwar. Yek hestiy min bi hev ve saxlem nema. Her der laş min pelix. Dev ji v evn berde, ma di v welat de qey ke qeliyane ko tu kea Padşah dixwaz? Dervey w tu tiliya xwe bi ber kjan ke vek soz peyman li min be ko ez bnim bixim paşila te, bes careke din min rneke ber deriy Padşah!

L Zebeşo bi biryar b ji ser a xwe daneket xwar. Careke din xwe bi bav xwe de aciz kir got:

Bavo, ez ji te re dibjim bie kea Padşah bixwaze, tu di ldan dixw t. Heyf mixabin ko tu bav min ! Ez ji te re dibjim bie, derkeve huzra Padşah kea w Ro ji min re bixwaze!

Zebeşo gotina xwe got şn re careke den vegeriya bin kuln ket nava qalikn xwe nediyar b. Gavan jina xwe dsa ketin qirika hev jina gavan got:

Pepko, newreko; ji xwe dema min li ser rka Zinar Sor te li ber garan dt min j got qey tu mr zilamek eleng ! Ma min zanbaya tu ev nemr , min dil berdida te digot were min ji bav min bixwaze? Qey tu nizan evndar dilketin i ye? Kurik dibje dil min ketiye Roy, tu dibj, tiliya xwe bi ber yeke din veke! Sibeh t rab derkev dwana Padşah t kea w ji kur min re bixwaz! Ger tu nexwaz, var ney mal careke din nekeve nava nivnn min snga xwe bi snga min germ neke!

Gavan her iqas li ber xwe da, dt ko bfde ye. Sar qet guh j l nekir. Lihfek avt ser mr xwe y hestiyn w tev dijenin cara yekem ser nivneke din xew kir. Cara yekem gavan di nava nivnn xwe de bi tena ser xwe ma. Bi dilek tije kul keder bi laşek pelix hest parsuyn şikest heta sibeh naliya qet dilopek ten j xew -ji dermanan re be j, neket avn w. Di dil xwe de digot; V car ko ez biim, sed sed w min bikujin!

Dema b sibeh dkn berbang awaza xwe bilind kirin, Sar deng li mr xwe kir, gezek nan da ber pişt xwarin ew di der re derxist ber w da qesr qonaxa Padşah. Ew bi xwe j derket nava bajr garan da ber xwe, ber garan da derve, bir ser mrg meneke tr şnah vegeriya mal.

Gavan bi nale nala jana laş xwe bi waswasa dil xwe ket ser rka qesra Padşah. Bi kotek her el plik derbas kirin bi bhneke ikiyay li ser ber ko her roj qn datan ser rnişt awirn xwe dirj deriy qesr ser nobedaran kir.

Nobedarn ew dtin di cih de keniyan hatin gel, tevzn xwe p kirin gotin:

Va ye xwezgniy sitiya Ro hatiye. Ka j re r vekin, w Padşah were huzra w kea xwe bidey!

Bhnek tevz xwe p kirin şn re ew nobedar cara din dsa pehnek li snga w da ew di plikan re gr xwar kir. Gavan di her el plikan re gindir xwar hestiyn ko cara din saxlem filitbn j v car tev şikiyan b hiş b ruh li w erd dirj b.

Kesn di wir re derbas bn ew naskirin, l hatin rehm ew ji erd rakirin. Ketin bin mil w ew bi kotek gihandin mal. Ji cnaran bang li yek cebar kirin ko b hestiyn w yn şikest bicebirne.

Êvar dema cnar n maln xwe reşah ket erd careke din zebeş di bin kuln de qeliş kur mal derket derve. Careke din ji rewşa w hundir ronah b dayika w kfxweş b, l bav w di dil xwe de got; W dsa ber min bide qesra Padşah v car sed sed ez biim goristan!

Bi rast j wiha b. Zebeşo dema bihst ko bav w dsa kea Padşah nexwestiye hrs b got:

Pwst e tu sibeh rab dsa ber xwe bid qesr ji min re kea Padşah bixwaz.

Gotina xwe qedand dsa vegeriya bin kuln di navbera qalikn xwe de ji ber avan winda b. Careke din Sar bi ser gavan de rab ew bi tirsonek, newrek bkr tawanbar kir dsa nivnn w ji yn xwe cuda kir. Gavan w şev j heta sibeh bi jana laş xwe bi nale nala ji şa hestiyn şikest dert, bi v mil w mil de qulip yek dilop ten j xew neket avn w. Dema dk berbang deng xwe bilind kir j Sar ew ji nava nivnan kişand, gezeke nan da ber ew di der re derxist, ber w da qesra Padşah.

Gavan reben ji near careke din ber xwe da qesra Padşah. Heta her el plik hilkişiya, ji xwe hal t de nema bi kotek li w der qn da erd. Nobedarn ew dtin, dsa hatin gel tevzn xwe p kirin j pirs kirin ko v car ji bo i hatiye? Gavan careke din diyar kir ko hatiye derkeve dwana Padşah kea w ji kur xwe re bixwaze! Nobedar tev p keniyan li hal w nrn ko v car j w di plikan re gr xwar bikin sed sed w bimre qetla w bikeve situy wana! Yek ji wana got:

W ev zilam di dest me de bimre ger Padşah p bihise w ser me j veke! Ya baş em agahiy bidin wezr bila ew j ji Padşah re bje ko hal ehwal v zilam wiha ye. Êd ew i dike, ew dizane. Ger em wiha nekin w ev zilam di dest me de bimre, d em nikarin ji ber guneh w xwe xelas bikin!

Li ser v yek agah gihandin wezr j re ta bi derziy vekirin; ji roja yekem ve i bi ser zilam kirine tev gotin.

Ji ber ko Padşah mirovek dil bi rehm b dixwest li welat w dil kesek j nemne, ferman dab wezr xwe ko ji ser xaka welat w k i derd w hebe bixwaze bigihne Padşah, div sed sed agahiya w j were kirin ji bo v j wezr xwe erkdar kirib. Li ser v yek wezr ferman da nobedaran ko gavn bnin huzra w. Gavan derbas hundir qesr b avn w ji hev veciniq man. Cara yekem b hundir qesra Padşah didt. Ji baxeyn gul kullkan n teyrn tawus di nav de digerin, ji birkn tije avn speh ko qaz werdek t de avjen dikin, ji qesefn teyr tilrn bi her awaz distirn bigir heta avahiyn bi kevirn şehkir hatine lkirin bi xizmetkarn xemiland her tişt her kes j re xerb hat.

Wezr li ser plikn qesr ko tev ji mermern sp hatibn lkirin ew pşwaz kir bi hev re derbas salona qesr bn. Li w der ew li ser kulav xaliyn neqişand da rniştin heta ko cariyeyn weke karn xezalan tasn dew cemid ann vexwarin qet deng xwe nekir. Pişt ko dew vexwarin, Wezr pirs kir ko sedema hatina w xwesteka dtina Padşah welt i ye?

Gavan ji xwe hn di nava w tirs de b ko w wezr niha bang li end celadn xwe bike w bibin selexan ser w ji laş w vekin. Ji bo w i bi ser w hat kur w i j xwest tev ji wezr re ta bi derziy vekir vegot.

Wezr pişt ko guhdar li gavn kir ser xwe hejand her du aliyan destr xwest derket derve. Gavan di dil xwe de got, Êd malik li min xera b; wa ye die bang li leşkern xwe bike min bide dest celadan!

Nept wezr vegeriya j re got:

Rabe, bide pey min, t derkev dwana Padşah!

Gavan bi rast bawer nedikir ko w bibin dwana Padşah. Di alleyn(kordor) dirj fireh re derbas bn. Ode salonn mezin n deriyn wan ji darn gozan hatine kirin borandin gihiştin ber deriyek mezin bilind ko wek zr diterisand li her du aliyn w nobedarn rim mertal di dest de radiwestiyan. Bi destrdayna nobedaran, di der re derbas bn ketin saloneke ko heta v gav salonn wiha dirj fireh nedtib. Erda salon tev bi xaliyan raxist b li her der findn mezin pxist bn. Li kleka r destpk li xizmetkar, cariye qerfokan rast hatin. Ew derbas kirin şn re bi zanyar, mamoste bijjkan re r bi r hatin; pey wan re li end rspiyan qelibn av w bi carek re li Padşah di nava xeftan neqişand de, li ser text xwe rniştiye ket! Ewqas şaş mab ko nema dizanb i bje jibr kirib b bi i sedem hatiye v der.

Bi rawestina wezr re hat bra w ko div ew j raweste. Wezr silav da Padşah, gavan da nasn xwe da klek. Gavan Padşah man li pşber hevdu. Padşah bi dengek bilind fermankar deng li gavn kir ko xwe bide nasn daxwaza xwe bne ser ziman.

Gavan careke din dest bi vegotina serphatiya xwe xwesteka kur xwe kir got:

Ger ez destvala vegerim mal w kur min dsa min rbike v der bixwaze qza te bixwazim.

Li ser v gotin di ser de wezr hem rsp, zanyar, mamoste, bijjk, tev di ber xwe de beşişn. L qet xzkn ruy Padşah neliviyan tevza xwe bi gavn nekir. Hinek di ber xwe de ponij pişt re vegeriya ser wezr xwe ferman day ko bang li kea w Roy bikin. Wezr derket derve Padşah zvir ser Gavn got:

Tu gavan bajar min ; bi salan e tu di ber dawarn v welat di sar seqem de, di havn zivistan de tu dawaran bi xwed dik ji gur neyaran diparz. Ji bo v qiymeta te li gel min heye ez v qiymeta te bigrim, xwesteka te neşiknim. Çawa ko mvanek ji welatek dr t dibe xwezgn kea min dixwaze, ez te j wek yek ji wana bigrim dest awa nz wana dibim, ez wiha nz te j bibim. Bila kea min were hundir ez j bipirsim ko ew bi vna xwe bipejirne bi kur te re ş bike, soz peyman ji te re ko kea min bibe bka mala te.

Gavan bi v gotin ewqas kfxweş b ko xwe avt dest Padşah xwest ramsne. L Padşah r neday ji xwe di w bhn de wezr kea Padşah Ro j ketin hundir salon. Dema Ro di deriy salon de diyar b, herkes li hundir bhna xwe girtin awirn xwe zvirandin ser w ko ji xwe re li xeml rewşa w binrin bigihjin tama dtina xweşikbna w.

Gavan cara yekem b xweşikbneke wiha li ser bejn bala mirovek didt. Ro ewqas xweşik b ko Gavan li hember xweşikbna w da şerm ji ber hatina gel Padşah xwestina w ya ji kur xwe re, di dil xwe de bi xwe de xeyid! L dilek w j di guh w de pispisand ko di rastiy de ji spehbn elengiya kur w re, ten keeke wiha dikare bibe yar evn.

Ro di seranseriya salon re derbas b hat li kleka bav xwe li ser xaliya neqişand rnişt. Dest xwe dan ser dest bav xwe awirn xwe dirj rewş bala gavn kir. Gavan di bin awirn w yn tj biriqand de hindik ma ko erd biqelişne xwe t de winda bike. L axaftina Padşah ew ji v şerm xelas kir Padşah ji kea xwe re got ko gavan hatiye w ji kur xwe re dixwaze, ka b bi dil w ye, yan na!

Ro keeke jr xwende b. Her roj zanyarek ji zanyarn her xurt n welt dihat ba di war felsefe, zanist, brkar, wneger, mzk hwd. de ew fr dikir. Ji bo w Ro yekser bersiva gavan neda bhnek di ber xwe de ponij, pişt re dev xwe dirj guh bav xwe kir di guh w de kir pistepist. Bi v pistepist re xzkn ruy Padşah sist bn lvkeniyek li ser ruy w diyar b. Ew lvken li ser ruy Ro j diyar bib wek baqeke gul li ser ruy w vebin wiha l xweş hatib. Daw Padşah zvir ser Gavn got:

Ez biryara kea xwe ji te re bjim. Kea min şkirina bi kur te re bi şertek dipejirne. Ger tu v şert heta sibeh dk berbang bang bide pk bn, tu dikar wer kea min biguhz. Na ko tu pk neyn ez te bidim dest celadan w ser te ji laş te vekin. Tu v şert dipejirn yan na?

Gavan dizanb ko i şert were pşya w ew hza w tineb bi cih bne! Mnak ko Padşah gotiba, t hezar zr qelen bid, gavan reben xwe derxistiba sk firotiba, belk du zr j nekiribaya. W awa bikarba şertn Padşah kea w pk bianiya? L carek tr ji kevn firiyab d nema dikarb ji gotina xwe vegere. Ji xwe heta dwana Padşah hatib ko li v der ji gotina xwe vegeriyaba j, w ser hatiba jvekirin, şertn w bipejirandiba j w ser hatiba jkirin. Di dil xwe de got, Qe ne ez bipejirnim ko heta sibeh temen xwe dirj bikim. Ger ez nepejirnim, w v gav min bide dest celadan ez careke din ruy mal nabnim.

Daw diyar kir ko ew şert Padşah dipejirne. Li ser v yek Padşah bang li nivsvann (katibn) xwe kir ko tişta dibje yek bi yek binivsnin. Nivsvan hatin rpeln xwe yn ji ermn xezalan li erd raxistin pnsa xwe girtin dest xwe. Padşah şert xwe li pey hev rz kir got:

Tu v qesra min dibn! Niha w wezr bi dest te bigire te li tevahiya odeyan bigerne. Her tişt di v qesr de tev li xizmetkar cariyeyan, tev li gul kullkan, tev li xal kulavan, tev li find feneran, ji xemla deriyan bigre heta ya dwaran, ji neqşn li ser sitnan bigir heta yn bin zik banan, i li ber av te bikeve ji br neke di hiş xwe de bigre. Ji ber ko div heta sibeh dk berbang bang bide tu li hember qesra min qesreke wek v mezin, fireh raxist ava bik. Div ji qesra tu ava bik ryeke ji xaliyan raxist dirj qesra min bibe li her du aliyn rk xizmetkar cariye ji ber qesra te heta qesra min rz bibin. Dema te ev pk ann bi berbang re el hstirn trn wana aliyek tije zv, aliyek tije zr amade bike bi xwezginiyan re ber xwe bide qesra min. Dema ko ez bi bangdana dk sib re derketim ser şanşeya qesr min qesra te dt av min li hatina karwan hstiran xwezginiyan ket, ez j ferman bidim cariyeyan ko kea min Ro ji kur te re bixemilnin derxnin ser r. L dema b sibeh ez van tiştan nebnim, zanibe ko w celad werin ber deriy te, ser te ji laş te vekin li derxaneya bajr bi dar dakin ko ji herkes re bibe bret!

Reben gavan i bje i bike? Ser xwe daql ber xwe kir bi rewşeke qidmşikest da pey wezr ko li salon odeyan bigere. L di rastiy de avn w tiştek nedidt di ber xwe de digot: Te xwar, kero? De bixwe! Çi ji te re lazim e, tu wer kea Padşah bixwaz? De ka, heta sibeh tu xwe hilavj j, ne qesreke wek v tu nikar kevirek w y şehkir bik. Ya baş vegere malka xwe, rahje tevr bra xwe ji xwe re gora xwe bikole ko laş te y serjkir li erd nemne!

Pişt geryana qesr, Gavan reben bi dil qidmek şikest, bi hviyeke qediyay bi kabn sist hat mal rasterast xwe avt nava nivnan. Jina w hat gel pirs kir b roj i kiriye? Gavan bi kotek bersiv da, şert Padşah kea w dane ber vegot wiha got:

Êd hn gihiştin mirad xwe, we mirina min bi dest min an. Sibeh bi berbang re w celadn Padşah werin ser min ji laş min vekin.

Jina gavn bi v agahiy pir xemgn b, l xwe weke mr xwe bhv nekir. Di dil xwe de got, Ka bila bibe var zebeşk min ji qalik xwe derkeve, b Yezdan i rk dide ber me w diyar bibe! pişt re derket derve ber xwe da mrg ko dawaran vegerne bajr.

Dema b var, Sar garan an li nava bajr belav kir şn re hat mal. Bi ketina tartiya ser var re j avn w li bin kuln, li hviya qelişna zebeş derketina kur xwe ma. Nept wek hv dikir, zebeş qeliş kur w bi hem rewş xemla xwe derket derve hundir dsa wek nv roj ronah b.

Zebeşo ji bav xwe pirs kir ko roj i kiriye? Gavan awa ye qesr, awa dil nobedaran p şewitiye, awa ew birine huzra wezr, awa wezr l guhdar kiriye, awa agah daye Padşah, awa derketiye dwana Padşah, awa Padşah guh daye ser daxwaza w awa bang li kea xwe kiriye, kea w awa hatiye hundir iqas xweşik e pişt re keik awa di guh bav xwe de kiriye pistepist p re awa şert daniye ber w ew wezr awa li qesr qonax geriyane tev ta bi derziy vekir ji kur xwe re lib bi lib vegot.

Pişt vegotina w bi daw b vegeriya ser kur xwe got:

Ev deh sal bn min ji yezdan zarokek dixwest. Yezdan daw bergera min pejirand kurek da min, l li hember v diyar e giyana min dixwaze. Heq xwe li min helal bikin, ji ber ko ez ti caran nikarim v şert Padşah kea w bi cih bnim w sibeh celadn w werin ser min ji laş min vekin, bibin li derxaneya bajr bi dar dakin.

Zebeşo bi baldariyeke mezin guh dab ser vegotina bav xwe heta daw qet deng xwe dernexistib. Dayika w şveke ji sawara bi rn a pvaza xwkir li ber danb bi avn berger li hviy b ko bixwe. Pişt bidawbna vegotina bav w, Zebeşo, ji cih xwe liviya dest bi axaftin kir got:

Yad, yabo; hn qet mereq nekin; min j digot qey ka b Padşah w tiştek li ser ruy v diny tinebe bixwaze! Mal diny ne tiştek e! Ka em xwarina xwe bixwin hn ji xwe re bi dilek rehet razn. Heta sibeh sed dinya xera dibe sed dinya ava dibe. Hezar der tn girtin hezar deriyn din vedibin. Di v diny de tiştek nne ko ney pkann. Hviya xwe ti caran qut nekin. Di her rewşa tengezar de j dsa hv div herdem hebe!

V car kur mal ne bin kuln xwe di nava qalikn xwe de veneşart. Bi d bav xwe re xwarin xwar bi wana re sihbet gengeşe kir. Sar ji v rewş ewqas dilşad b ko dikir bask p ve şn werin bifire ber per ezmanan. L reben gavan hn di fikara byna sibeh hatina celadan de b. Di v dilwaswasiy de, ser xwe dan ser balgf di xew re . Bhneke din Sar j avn xwe li xew girtin kur wan bi tena ser xwe ma

***

Derdora nv şev kur mal gustlka xwe derxist firkand. Mijeke gewr tije hundir mal b nept efrtek cinan li pşber Zebeşo rawestiya ko lveke w li erd, lveke w li ezmanan b. Dest xwe li ber xwe gihandin hev got:

Ferman bike mr min, ez ji te re diny xera bikim an ava bikim?

Kur mal got:

Ne diny xera bike ne j ava bike; bes guh bide gotina min. Niha t rab bi li tevahiya qesr qonaxa Padşah biger i t de ye, i ne t de ye tev bibn; ji hespn di axoyan de heta teyrn tawis n di nava baxeyan de; ji neqşn li ser sitnan heta fstann cariyeyan; i li w der hebe baş binase pişt re li qesr binre ka end ode, end salon end nrdewan l hene. Heta nebye sibeh dixwazim tu qesreke wek qesra Padşah qonaxn wek yn w t de li hember qesr qonaxa w ava bik. Div ev qesr qonax m ji ya Padşah bernede. Ji qesra tu bik heta qesra Padşah div tu ryek bik bi xaliyan raxn. Li her du aliyn rk cariye xulam ji vir heta wir rz bibin el hstirn trn wan aliyek zr aliyek zv bi r bix ji dayik bav min re j ciln pak neqişand bn ko sibeh biin kea Padşah biguheznin. Ji xwe hacet nne ez qala xwarin vexwarin bikim ko tu amade bik; wan tiştan j d tu bi xwe bifikire. Qesra min a ko tu bik div aliy w y li şaneşna Padşah dinre wiha bibiriqne ko ji xeml rewşa w Padşah nikaribe l binre.

Efrt cinan fermana mr xwe pejirand j re got:

Tu rehet rakeve, bila qet xema te nebe! Hn nebye sibeh, ez tevahiya daxwazn te li gor dil te zdetir j pk bnim.

Efrt axaftina xwe qedand awa hatib dsa wiha di nava mijek de ji ber avan winda b , Zebeşo j vegeriya nava qalikn xwe.

Bi berbanga sibeh re, dema roj li navsera iyay raser bajr bilind b trjn xwe da ser welat di navbera du gol du eman de, leşker zrevann Padşah n di nobeta sibeh de dtin ko qesreke ji qesra Padşah spehtir dewlemendtir li pşber qesra Padşah diterisne! Destpk gotin qey xewnerojkan dibnin bi lez av xwe firkandin. L qesr bi hem xeml rewşa xwe li pşber wana diterisand. Qesreke wiha b ko m ji ya Padşah bernedab; l ji ber ko tava sibeh trjn xwe rasterast dida ser bedenn qesr, kemern w yn bi zr zvan hatibn neqişandin diterisn ti avan nikarbn rasterast l binrin.

Leşker zrevann Padşah, dema ji dtina xwe bawer bn, bi lez beziyan hundir agah gihandin wezr ko were li v ecba diny binre. Wezr derket ser şaneşna qonaxa xwe bi tişta dibne nexwest bawer bike. Diyar e gavan soza dab bi cih anb; d Padşah pwst b li ser soz peymana xwe rawestiyaba!

Heta wezr dwana Padşah, ji mj ve Padşah ji xew rabib ber bi şaneşn ve dimeşiya. Di w bhn de kea Padşah Ro j derketib şaneşn ko trjn roka berbang himbz bike. Ji xwe re kirib adet ko her sibeh derkeve ser şaneşn bhnek trjn roj himbz bike hewaya pak a ji navsera iyan dadikeve, bikişne krahiya kezeba xwe.

L, w berbanga sibeh, k derket ser şaneşn, di cih de mat ma dev lvn w/w bi hev ve qufil. Rewş xemla bajar wana bi carek re hatib guhertin. Qesr qonaxeke ji ya Padşah ntir, spehtir rewnaqtir(mhteşemtir) ko m ji ya Padşah bernedaye li hember ya w bilind dib. Ryeke ko xaliyn nexşand li ser hatine raxistin ji v qesr heta w qesr dirj dib. Li her du aliyn rk cariye xizmetkar rz dibn klekn rk bi gul kullkan xemiland bn.

Ro, bi dtina v qesr qonaxa n dev li ziman xwe kir ji xwe re got; Te i malik li xwe xera kir ko ev şert avt ber gavn? De bixwe! Tu kea Padşah welat di navbera du gol du eman de ko ji her ar aliy chan xwezginiyn te dihatin, ji kur Padşahan heta kur wezran, ji kur mr emran heta kur key qralan tev li ber ling te digeriyan tu bi yek ji wana j qayil nediby! Niha daw tu ma ji zebeşek re. Wey xwel li ser te be, wey xwel li bext te y reş be!

Padşah j bi wezr xwe re diaxift digot:

Ka du qasidan rbike v qesr binre b k ev qesir lkiriye; qesra k ye? Çi kes e? Fr bibe agahiyek ji min re bne. Ne mumkun e ko gavan welatek di şevek de qesreke wiha lbike! Hikmetek di v ş de heye! Ka z fr bibe bersivek ji min re bne

L hn wezr bi r neketiye, leşker zrevann Padşah salox ann ko karwaneke xwezgn bi el bar zv zr n li ser dawaran barkir, wek xwezgn tn qesr!

Di w bhn de, bi berbanga sibeh re gavan jina w j ji xewa şrn rabibn bi carek re mat mabn. Gavan dema dt ko li ser doşekeke qas bejnek bilind raketiye di nava arşef lihfn hevrşm de ye; li odeyeke fireh tije zv zr e cariye xizmetkar sn misn di dest wan de li ber rawestiya ne, rnişt dest bi gir kir, dil xwe bi xwe şewitand got:

Wey, wey!... Ez mirime me buhişt xebera min ji min nne! Diyar e di diny de xr min ji gunehn min zdetir bn ko Yezdan ez pejirandim buhişta xwe. Ji xwe re li van ferşteyan binre, tev j iqas ciwan speh ne?!

Gavan li kleka xwe nr ko jina w j li kleka w ye! Nema dizanb li ber bikeve, yan kfa xwe bne? Bi dilek bi kul got:

Hurme, sitiya delal ma te keng jiyana xwe ji dest da hat buhişt? Qey celadn Padşah ser te j j vekirin ko tu hatiy gel min?

Sar j li rewşa hundir, cariyeyn rawestiyay arşefn hevrşim nrb mat mab; l ji aliyek ve j hizirb ko ev tev hikmeta Zebeşk w ne di dil xwe de digot; hebe, nebe ev rewş xeml Zebeşk min kiriye ez daw rabim biim qesra Padşah bibim xwezginiy kea w! Dema mr w qala mirin kir, zvir ser bi tund got:

Mirina i, buhişta i rebeno! Rabe ser xwe em ber xwe bidin qesra Padşah ko kea w ji kur xwe re bixwazin. Ma tu nabn Zebeşk min şert Padşah tev bi cih anne! Ka z rabe xwe amade bike ko em bi r kevin!

Gavan hn j bawer nedikir ji aliyek ve qurncek didan laş xwe ko bi ş dihise yan na. Daw her du bi hev re rabn derketin şanşey, dtin ko wa ye qesra Padşah li hember ya wan e li jr, li ser rk karwan ji el hstiran pk hatiye, trn wana aliyek tije zv, aliyek tije zr li ser birketin ye.

Cariye xizmetkaran di misnn zr de ji wana re av ann sabna kizwanan dan dest wana ko dest ruy xwe bişon. Bi destmalkn hevrşimn dest ruy xwe ziwa kirin ji bo Sar heft cariye, ji bo gavn heft xizmetkar, kiras fstann neqişand di dest wana de ketin hundir. Ciln wan n kevin ji wana kirin yn n li wana kirin. Pey re ew derbas odeya xwarin kirin. Li ser sifr ji rn nvişk heta hingiv di nanik xwe de, ji şr şr heta goşt kan her tişt amade b. Nema dizanbn ji kjan i bixwin! Hn dor nehatib tamkirina gelek xwarinan, tr xwarin. Ji ser xwarin rabn derbas salon bn. Li w der cariyek xizmetkarek hat misk amber bi ser wana de dakir ketin pşiya wana ew di deriy qesr re derxistin birin pşiya karwan xwezginiyan.

Di w bhn de bajar tev ji xewa xwe hişyar bib k derdiket derve avn w li biriqna qesreke n bilind bye diket di cih xwe de mat dima. Hinekan digotin qey dinya zviriye qesra Padşah cih guhertiye. L dema li aliy din dinrn didtin ko qesra Padşah li cih xwe ye, bi hebna du qesrn wek hev mat diman nedizann i helwest şan bidin. Di cih xwe de radiwestiyan ji xwe re li rewş xemla qesra n temaşe dikirin.

Nept trjn roj bi tevah li ser bajr serdest b karwan xwezginiyan bi r ket. Gavan jina xwe di serk karwan de cih digirtin her yek el cariye xizmetkar li pey wana dihatin. Di dest her xizmetkarek de ben hstirek heb ko di tra w de aliyek tije zv, aliyek tije zr heb. Di dest her cariyek de j selikek tije diyar ji bo Padşah malbata w, ji bo wezr malbata w heb. Çel cariyn din j el sniyn zr danbn ser ser xwe di her el sniyan de cihz (rehel) a Roy heb ko ji cawn hevrşim heta morkn kehrbar, ji gerdaniyn zr heta xilxal xizmeyn zv, ji fstan kirasn neqişand heta ar şerpeyn rengn, ji plavn cr bi cr heta kil kildankn ji Çn Man hatine tev li ser sniyan bibn lod.

Daw karwan gihişt ber deriy qesra Padşah. L Padşah dsa j dil w ne rehet b bawer nedikir ko gavan şert w tev pk anbin. Karwan li ber der da rawestandin wezr xwe du zanyarn baweriya w bi wana dihat rkir qesra gavn ko binrin ka birast ye yan xeyal ye. Heta wezr her du zanyar n hatin karwan wiha li meydana li ber qesra Padşah rawestiya tevahiya gelheya bajr li v ecba kes di diny de nedtiye temaşe kir.

Nept wezr her du zanyar vegeriyan ji Padşah re gotin ko gavan şert danne ber ne km l zde bi cih aniye li hember v pwst e Padşah j li ser soz peymana xwe bimne.

Ro dema ev salox bihst her du avn w, wek du lehiyan rondik barandin b dil xwe xatir ji d bav xwe xwest daket nava xwezginiyan. Ç dest Sar Gavan. Çarka bkaniy bi ser ruy xwe de berda li hespa ji bo w anbn siwar b ber xwe da qesr qonaxa Gavn! Bi r de him digiriya him di dil xwe de digot: Pepk, hing te kesek nedieciband daw tu ma ji zebeşek re!

Pişt nvro karwan xwezginiyan n Ro guheztin gihiştin qesr. Dervey cariye xizmetkaran yn cnar yn ji bajr hatine kesn mereqdar tev belav bn herkes vegeriya mala xwe, ser kar bar xwe. W roj garana bajr j di nava bajr de mab her yek bi cihek ve terqiya b. Bajar d tgihiştin ko ji ro p de ji wana re gavanek n pwst dike li ser v yek, ji xwe re li gavanek n geriyan

***

Ro, dema hat qesra xwe ya n, derbas odeya xwe b xwe li ser nivnn bi arşefn hevrşim raxist avt erd giriy xwe domand. Heta ko rondik hew ji avn w herikn giriya. Pişt re ber kuln zebeş p re ş kiriye derxist dan ber xwe dest p kir p re axift got:

Hey bext min reş, hey qedera min a bbext, hey xweliya li ser min, hey li min qijik pepk, min i kir ko bi dev xwe min mala xwe xera kir? Ji kur qral keyan, ji kur wezr Padşahan ez mam ji zebeşek kall re!

Ro hn axaftina xwe wiha didomand, tarka var ket ser od; cariye hatin hundir ko find irayan pxin, l dema dtin rewşa Ro ne baş e, j tirsiyan paşpaşk derketin derve. Ode btir tar b bi carek re Ro dt ko zebeş w dest bi qelişn kir. Çavn Ro li nava ser w bel vebn bi awirn matmay li qelşna zebeş nr.

Zebeş li hal xwe b du felqe xortek ciwan bejinzirav eleng ji nav derket ko bi derketina w re, ji rewş xemla w ode wek nv roj be, tije ronah b. Ro li bejn bala w nr ko ji kerema Yezdan re qey bi pns li ber rniştiye li gor dil Ro ew resimandiye! Lvn lihevhat yn zirav, avn girs n di reng hingivn de, ruy w y ji ruy qzek tezetir, por w y wek keziyn por qzikan nerme gingilok, sty w y dirj enga w ya girover hil. Eniya w ya vekir fireh, poz w y bik zirav, awirn w yn himbzkar nerme

Tev li gor dil Roy bn Ro dema av li v xort bedew ji nava Zebeş Za ket, ne bi dilek, bi heft dilan dil ket v xort. Ji xort re got ko ji sedema dida gir bila l bibore! Di dil xwe de digot qey bi zebeşek b ruh b can re ş kiriye, l nizanb bi v xort bedew speh re jiyana xwe kiriye yek. Xort himbz kir got:

Li min biborne! Cara yekem e ez xortek wek te speh bedew dibnim. Ka ji min re bje tu ins , tu cins ; tu i mirov ko te di şevek de şert bav min daye ber bav te pk aniy by xwezginiy min? Ka ji min re bje, te li ko nav deng min xweşikbna min bihstib ko te av berda min heta min neguhest nerawestiyay?

Xort ji nava Zebeş zaye j ew himbz kir bedenn xwe kirin yek got:

Her tiştek dema w heye; dema roja w were t her tişt fr bib. Niha ne dema van pirsan bersivdayna van e. Niha em ji hev re hezkirina xwe diyar bikin şeva xwe bi xr kfxweş, bi coş neşe bibornin. Dema bibe sibeh w daweta me lidar bikeve tevahiya hemwelatiyan w werin di dawet de bireqisin, govend dlan bigrin. W dem t li ser ban qesr li gel heval cariyeyn xwe temaşe bik ez j dakevim nava xort mrxasan govend bigrim bireqisim. W her kes min bibne mat bimne ji hev bipirse ko ev xort bedew speh k ye? Zanibe ko tu ten dizan ez heval te y jiyan me. W gelek hevaln te yn ke werin gel te tevzn xwe bi te bikin ko tu ima bi yek wek min re ş nekiriy y, bi zebeşek re ş kiriy? Tu iqas bid şerm, iqas wer acizkirin tengavkirin j pwst e tu v veşareya min (sir) dernexn derve ji ti kes re nebj, Ev xort mr min e! Ger tu li min mukir wer, ez bibim kek heft reng bifirim biim ko tu heft salan heft rojan bi heft gopal heft aroxn hesin li min biger tu min nabn!

Ro, soz peyman da ko veşareya w eşkere nake got:

Ma ez dn bme ko ev qismet ji ber xwe ve hatiye ji min re, ez bi dest xwe bidim firandin? Ti caran ti caran ez li te mukir naym te ji xwe dr nakim xwe ji te dr nagrim! Ma di v diny de gelo yek din ji te elengtir spehtir heye ko ez te ji xwe dr bixim? Ez ne bi dilek, bi heft dilan dil ketime te ti caran veşareya te eşkere nakim.

W şev heta berbagnga sibeh her du ciwan, her du dildar her du evndar ji xwe re gengeşe, henek sihbet kirin. Şeva xwe bi kfxweş, dilşad, coş ken borandin. Dema dk berbang bang da, Zebeşo careke din vegeriya nava qalikn xwe Ro n dest bi xew kir. Heta ko rok bejnek bilind b tevahiya dawetiyan hatin li hewşa qesr kom bn deng def zirneyan, bilr tenbran di ezmanan re derket j, Ro hn di xew de b

Daw bi banglkirina cariyeyan ji xew rab bi el tas şr miyan laş xwe ji ser heta jr şşt, pişt re ket hundir tasa ava bi misk amber t de xwe pak kir. Daw cariyeyan ciln w yn diyariya malbava w ya n ann l kirin. Cil tev bi tayn zr hatibn dirtin bi neqşn zv zr hatibn xemilandin ji hevrşim Çn Man hatibn qusandin. Ro ya ewqas xweşik bedew di nava ciln zv zrn de sed taq xweşiktir spehtir bib. Daw derbas ser sifreya xwarin b ji xwarina bi el creyan hatiye amadekirin, taşt xwar. Pişt re bi cariyeyn xwe re derket ser ban qesr ko temaşey daweta xwe bike.

Li bexey qesr qonaxa kur gavn ji her aliy welt mvan hatibn. Wek din ji welatn cnar j bi sedan mirov hatibn ko ji xwe re li xweşikbna kea Padşah kur gavn binrin. L yn ji welatn xerb hatibn dema dibihstin ko ev keika ewqas bedew bi zebeşek re ş kiriye, xweziya wan di qirika wan de dima di cih de sar dibn, nema dizanbn i bikin i bjin.

Li hewş ji tenbrvanan heta bilrvanan, ji dengbjan heta sitranbjan, ji qirdikan heta qeşmeran herkes kom bib her yek hunera xwe dadixist hol. Dahol ji milek ve bi zirney re, saz ji milek ve bi kemaney re, tef ji milek ve bi erban re l dida her civatek li ber yek direqisn, govend dlan digirtin kf şah dikirin. Xizmetkar cariyeyan bi misnn zv zrn şerbeta ava hinaran ava ss belav dikirin. Tasn dew cemid ji destan nediketin. Li aliy din her cureyn fk li ser sifreyan rzkir bn k dil w/w i bixwesta di bi xwe radihiştiy dixwar. Ji hinarn qaşl reş libşrn bigir heta hinarn miz tirş; ji svn xelat bigir heta alesor hirm qariyan; ji hejrn reş bigir heta yn zere girs; ji tiriy teyf bigir heta y mezrone; ji xox mişmişan bigir heta goz bivan; i fkiyn welat di navbera du em du golan de hebn tev li w der kiribn lod herkes heta di dev bvila w/w re biavje j tr dixwar cardin vedigeriyan reqs dlana xwe. Ji bo kesn dil wan bixwaze lodn sewze j hatibn lkirin; ji zebeş heta petxan, ji şerengo heta tiroz qitiyan her tişt amade b. Li aliy din el distn mezin li kleka hev rz kiribn goşt el dawar t de dikelandin. Di el dist din de savar di el distn din de j tirşik (metfn) dihat kelandin bhneke xweş bi ser dawetiyan diket!

Li aliyek din baxey qesra kur gavn xort ciwann mrxas eleng tr rim diavtin armanc li hespn kel swar dibn bi cirt dileyistin.

Li aliy dlan govend j jin zilam, zarok kal ke xort tev di destn hev de dlaneke mezin geş girtibn her yek i hunera w/w heb datan hol. Tam di dema ko dawet tra xwe geş bib de, xortek bedew speh y kesek nizanb ji ko der hat, ket dawet dest bi reqs kir. Bi hatina w re rewş xemla w bi carek re ronahiya xwe bi ser a rok xist awirn herkes kişandin ser xwe. Reqs dlaneke wiha leyist ko herkes reqs dlana xwe berda temaşey bejn bala w hunera w ya reqs dlan kirin. Y li def dide, y li zirney dide, y li tef erbaney dide, y li tenbr ribab dide tev dest ji kar xwe berdan hatin li pşiya v xort rawestiyan destp kirin, ji bo w hunera xwe raxistin ko bikaribin bigihjin dewlemendiya hunera w

Di w bhn de heval cariyeyn Ro yn li ser qesr li kleka w rnişt, dema av li v xort ji nediyariy hatiye ketin, her yek ne bi dilek, bi heft dilan dil ketin v xort bedew speh her yek ji aliyek ve li nava ser Roy dan gotin:

Pepk, qijik, tu kea Padşah v welat b; ji te re xortek wek v speh eleng pwst b! Te ji xwe re ev xort bedew nekir, tu bi zebeşek re ş kir! Ma mirov wek te dike? Qey te hiş xwe xwarib?

L binre iqas xortek eleng e!? Li wan avan binre, li wan miln fireh binre, li w bejna zirav tenik binre, li w bejn bal binre! Ma mirov die bi zebeşek kall re ş dike? Te ji xwe re ev xort bixwesta ko heta hey tu p şa bibay serbilind dilşadbay! Li te pepk, ma qey te hiş xwe bi nan penr xwarib ko te kur gavanek kir? Te ima ev xort nekir?

Ne yek, ne du, ne deh yer yek ji aliyek ve li nava ser Roy dan j re gotin ko i qijik pepk e ko ima bi v xort speh bedew re ş nekiriye ye bi zebeşek kur gavan welt re ş kiriye. Ewqas gotinn xwe dubare sbare kirin ko hiş w xwarin, mej di ser w de nehiştin ew ji hal de xistin, kelegir kirin. Daw Ro ya bbext hew dikarb li ber xwe bide qriya got;

Hn bimrin j, biteqin j ew xort hn qal dikin, ew mr min e, Zebeşo ew bi xwe ye!

Dema wiha got; ji nivşk ve dawet tev rawestiya bdengiyeke ji ya berya qiyamet bdengtir ket ser hewşa qesra kur Gavn di w bhn de ew xort speh y ji nediyariy hatib, bi carek re b kek heft reng fir da xwe bi hewa ket firiya !

Kea Padşah ji ser ban qesr rab ser xwe qriya, got:

Ç, ; k min firiya ; z w bigrin

L kesek/ wate neda van gotinan herkes awirn wan li jor daliqand man, li firna k nrn ti wate nedan byern diqewimin.

Dsa di w bhn de ewrn reş tar ji navsera iyan xwe berdan hatin girtin ser tevahiya welat di navbera du em du golan de. Dinya wiha tar b ko dawetiyan til bixista avn hevdu kes kesek nedidt. Dawet tev belav bn her kes bi avkor rka mala xwe girtin.

Di w bhn de ke jinn cer şerbikn xwe biribn ser kaniy av dagrin, dtin ko li cih ava speh aveke sor xwn diherike cer şerbikn wan vala vegeriyan maln xwe.

Dsa di w bhn de brvann li ber briy ji mh bizinan şr didotin dtin bi carek re ji guhann pez ne şr sp, xwn t dotin dev ji dotin berdan ber xwe dan nava bajr ko bn maln xwe.

Z, ne dereng salox gihişt Padşah j re gotin, li welat w tofanek rabye ji kaniyan ava sor diherike, ji pez xwn t dotin ewrn reş tar girtine ser her al ko av avan nabne!

Padşah civata şwirmendn xwe li dar xist yek bi yek raya wan girt ko dikarin i bikin. Şwirmendn w kesn rsp zanyar bn; tdigihiştin ko li welat wana tiştn ne asay bi r ve diin ji bo v ji Padşah re gotin ger i hatibe ser wana welat wana kea w Ro p dizane!

Li ser v yek Padşah bi wezr şwirmendn xwe re derket derve ber xwe dan qesr qonaxa kea xwe.

Di w bhn de Ro bi cariyeya xwe ya her zde bawer p dian re b gel serhesinkar bajr ferman daby ko heta sibeh j re heft arov hesin heft gopal hesin bike bne bide w. Serhesinkar, şagirt hesinkarn dinasn tev kom kirin dest bi kirina heft arox hevt gopaln hesin kir.

Ro dema vegeriya qesr dt ko va ye bav w, wezr heyeta şwirmendan tev li hviya w rawestiyane. Ro dema av li bav xwe ket, xwe avt himbza w tr giriya. Pişt ko rondik hew ji avn w bariyan, li kleka bav xwe rnişt j re ta bi derziy vekir.

Roja ko w guheztin ann qesr awa da gir ji bin kuln awa zebeş p re ş kiriye derxistiye awa dest bi gazindan kiriye, zebeş awa ji nivşk ve qelişiye, xortek heta w roj xortn wek w speh bedew nedtiye awa ji nava zebeş derketiye awa p re axiftiye, veşarteya xwe awa j re vegotiye awa gotiye ger l mukir were w bibe kek heft reng ger heft sal heft rojan bi heft gopal heft aroxn hesin l bigere nabne sib awa daketiye dawet govend girtiye, dema ew di govend de hevaln w yn ke bi pitepit gazindan awa mejiy ser w xwarine hiş w ji ser w birine ew j mukir hatiye gotiye, Ev xort hn qal dikin mr min Zebeşo ye! di w bhn de Zebeşo bye kek heft reng firiyaye ye bi w bhn re j ewrn reş tar girtine ser welt ji kaniyan ava sor, ji guhann pez j xwn herikiye li ser v yek ye gel serhesinkar ferman daye heta sibeh j re heft gopal heft aroxn hesin bike, ji bo bi berbang re, bi r bikeve li k xwe y heftreng bigere!...

Bi v awah Padşah, wezr, heyete şwirmendan kea padşah Ro şwra xwe kirin yek Ro xatir ji wana xwest ko bi berbang re bi r bikeve li heval xwe y jiyan bigere!

Dema b sibeh serhesinkar heft gopal heft aroxn ji hesin pola kirine ann dan kea padşah. Ro aroxeke hesin xist ling xwe, gopalek hesin hilgirt dest xwe yn din tev xistin tr xwe, kseke zr girt cem xwe xatir ji malbata xwe xwest ber xwe da ser rka derdikeve dervey bajr.

Bi derketina w re padşah ferman da wezr ko li tevahiya welat di navbera du gol du eman de belav bike; heta kea w bi zilam xwe re venegere ser v xak, ew li tevahiya welt şn beyan dike. Heta w roj w ne kes ş bike, ne dawetan li dar bixe, ne dil xwe bi tiştek şa bike ne j şah kfxweşiyek li dar bixe. Û roja kea w zilam w vegrin, k v salox destpk bigihne padşah w tevahiya zrn di xezneya xwe de li ber wana raxne qas dil wana bixwaze w bikaribin j ji xwe re bibin!

Wezr di nava bst ar saetan de ev agah gihand tevahiya şniyn li welat di navbera du gol du eman de cih digre di demeke kin de ev salox ji welat Ariyan heta welat Samiyan, ji welat di navbera s behran de heta welat hevrşim kehrbaran belav b

***

Ro ji welat bav kaln xwe, ji xaka d daprn xwe veqetiya ket ser rka xerbiy. Çem robar qut kirin; bi lotkeyan di ser ava gola mezin re derbas b; di navser neqebn iyayn bilind as re, di geliyn kr newaln fireh re meşiya. Zozan derbas kirin daket beriyan, di qela kiryan re ber xwe da ol cebelan. Ji bejahiy hilkişiya nava daristanan; ji bax bistanan daket nava gul gulistanan. Roj b di ser sitiriyan re meşiya. Roj b di nava av leyiyan de rve . Roj b li ser berf li ber seqem raza. Roj b bi ba bahozan re pevin. Roj qulipn, hefte derbas bn, meh zvirn, demsal boriyan di dawiya sala yekem de gopal w y di dest w de qelişt hew dikarb ji xwe re bike destek. Di w bhn de nr ko sola di ling w de j tev mihiyaye bin w kun kun bye.

Li ser latek rnişt plava xwe (sola xwe) ji ling xwe kir; ji trik xwe soleke n derxist xist ling xwe. Gopal qelişt dan klek gopalek n hilgirt dest xwe careke din ket ser rk ko li heval xwe y jiyan, li k xwe y heft reng bigere,

Li ber tavn germ ruy w kizir, li ber sermayn dijwar ten w ilmis. Por w ji neşştin b gijik; nenkn w tev şikestin lvn we tev terikn. Bi şev strk ji xwe re dikirin rber, bi roj li roka wek nav xwe bi xr br dinr dimeşiya. Ji aln b wers b dewl, ji hewdn tr zro kurm av vexwar bi pelmn dar deviyan, bi giyay zozan beriyan zik xwe tr kir. Roj b li mala gavanek, roj b li kon şivanek b mvan. Di kleka gundan re derbas b; di ser bajaran re qulip; li qesr qonaxan rast hat; l ti caran baweriya xwe neşikand ko nikare k xwe bibne. Çi bi ser w hat, kir tawana xwe her di dil xwe de got, Yezdan qismetek bedew dab min, l min qiymet w nezan ji dest xwe berda; i were ser min heq min e!

Li welat xeribiy saleke din yeke din yeke din derbas kir. Di xelaseka her sal de coteke plav gopaleke hesin mihand yn n bikar an. Li gelek mirovn camr li gelek dayikn dilperit li gelek ke jinn kezepsoj rast hat. Gihişt ko der serphatiya xwe sedema gera xwe ji wana re vegot pirsyara k xwe y heftreng kir. Her kes civata li serphatiya w guhdar dikir dilxemgn dilbiş dibn; rondik ji avn wan, keser ji hinava wan dibariyan dil xwe bi v kea speh delal dişewitandin. Hinekan ew dawet xwarin dikirin, hinekan dixwest li gel wana bimne bibe kea wan a mal, hinekan dixwest w ji xwe re bikin evn yar, hinekan dixwestin r rbaran nşan w bidin, hinekan dixwest w ji doza w dilsar bhv bikin vegernin. L ti kes qala dtina k w y heftreng nedikir. Herkes digot:

Dayika min, xwişka min; di v welat b ser b ber de, ma mumkun e ko tu bikarib kek bibn? Li nava van dar deviyan, li ser van lat zinaran bi hezaran k hene ko ne bi heft rengan bi hefsed rengan xemilandne. Em niha rabin ji bo te derkevin nr bi dehan k bigrin bnin li ber te deynin; bes tu xwe xemgn neke li ser xaka me bimne!

L Ro bi biryar b ti hz ti kes nikarb ew ji ser biryara w daxista xwar. Pişt guhdarkirina li herkes, careke din radib ser xwe, plava xwe ya hesin dixist ling xwe, gopal xwe y hesin hildigirt dest xwe, pxwariniya j re amade kirine diavt ser mil xwe diket ser rka ji gund dr dikeve ber xwe dide nava lat zinarn k teba li ser dijn ko di nava wan de k xwe y ji dest xwe firandiye bibne!..

Di dawiya sala heftan de d ne plavek ne j gopalek p re mab ko bixe ling xwe bigre dest xwe. Ji roja xatir ji malbata xwe xwestib bi rka xeribiy ketib heft sal derbas bibn heft roj j bi ser ketibn. Êd dayika w j ew bidta nas nedikir. Cilbergn li ser tev qetiya bn di ling w de plav, di dest w de gopal nemabn. Pişta w qilz awirn w km bibn. Por w tev şikestiyay weşiya b. Derman ne di kabn w de, ne j di laş w de mab

Kelkela havn b roj roj ji her dem zdetir xwe nz erd kirib bi hem dijwariya xwe trjn xwe berdidan ser mejiy w hiş w y maye j ji ser w dibir; xwya di laş w de tev dida der dev lv l dikirin wek ola bi hesreta av. Li beriyeke wiha dimeşiya ko ne ser w diyar b ne j bin w. Ber tev ji ber kevirn tj reş hatib xemilandin sitiriyn hişk di nava ber keviran de hatibn andin.

Ro ji dr ve dt ko wa ye şivanek li nava ber keviran bi sitiryiyan pez xwe dirne; li ser tehtek rniştiye ji pez xwe re li bilr dide. Ji bilra w dengek bi şewat bi jan hildib ko dil Ro peritand wek bi shr be ew bi ber xwe ve kişand. Dema nzkat li şivn kir, şivan bi hatina w hisiya bilra xwe betal kir, xrhatin li v sitiya bedew a westiyay kir. Cih rn nşan w da ji tr xwe taseke sifir derxist, nava pez ko j re end miz şr bidoşe.

Pişt sitiya xerb perşanby tr vexwar, şivan n j pirs kir b k ye i kar w li v ol cebela b ser b bin heye?

Ro awa ko li her der, digihişt k serphatiya xwe digot pirsyara k xwe y heftreng dikir, di dil xwe de got, Ev kes şivan e, her roj li ol cebelan e; ka ez serphatiya xwe ji w re j bjim, belk li rast k min hatibe deriyek xr li ber min veke!

Bi v raman Ro dest bi vegotina serphatiya xwe kir. Her w vegot şivan guhdar kir. Ji roja gavan hatiye ew ji bav w xwestiye şert avtine ber gavn heta pkhatina şert w guheztina w ya mala gavn; dtina xort bedew ji nava qalik zebeş derketiye, gotin veşareya xort eleng j re gotiye; daketina w ya nava dawet girtina dlan govend; li hember zextn ken hevaln xwe mukirhatina xwe ya b hemd xwe p re ji firna k w y heftreng; heta heft sal heft rojn di xeribiy de bi pey k xwe borandiye, tev ji şivn re ta bi derziy vekir daw ji w j pirs kir b ka k w dtiye yan nedtiye?

Şivan dil xwe bi v sitiya ciwan bedew a di hem zor zahmetiyan re derbas bye şewitand bra xwe vekola ko bikaribe alkariy bidey. Bhnek ponij şn re got:

Sitiya delal, nizanim k te ye yan na; ev demek e her var kek wek tu qal dik, berya tar bikeve erd t dikeve bin kevirek reş li w der! Min j mereq kiriye ko ez zanibim ev k xweşik b ji ber i hlna xwe di bin v kevir de kiriye. Tu dizan ko ti k hlna xwe di bin keviran de nakin. Min k ji nz ve nedtiye, l dema dikeve bin kevir li ber tava var periyn w tev rengorengo diterisin dibe ko k tu l diger ew k be!

Ro ji kfan re xwe avt situy şivn ew himbz kir. Ne carek bi sedan caran j spaz kir ks di paşila xwe de derxist i zrn t de mabin tev rijand dawa şivn li ber geriya ko w kevir reş şan w bide.

Şivan zrn Ro ji dawa xwe kom kirin dsa xist ksik w got:

Sitiya delal, ma qey mirovah miriye ko ez cih kek li hember kseke zr şan te bidim? Ez mirovek şivan im; ji sibeh heta var li xwezay pez xwe dirnim variyan j sitrkan ji xwe re dikim lihf ser xwe datnim ser berek reş, ji yezdan re berger dikim ko rwingiyek bi ser min de rbike, bikaribim taseke şr deynim ber, li gotinn w/w guhdar bikim ji xwe re du s peyvan j fr bibim. Te roj bi hatina xwe ez dilşad bextewar kirim. Tu dayik xwişka min mvan min a ezz . Niha em xwe li pey v lat veşrin awirn xwe berdin ser v kevir reş ez tu li ser rniştine. Bhneke din berya s bikeve ser beriy w k em qal dikin were bikeve bin v ber. Tu j bi avn xwe l binre. Ger k te be, t binas w dem dil te awa dixwaze tu dikar wiha bik.

Ro careke din bi gotina şivan camr mrxasiya w kfxweş b her du derbas paş lata bilind bn bi diz avdriya kevir reş kirin.

Nept z ne dereng, hn siya iyan n daketiye ser kleka beriy, dtin ko ji nediyariy kek hat li ser kevir reş dan wek li derdora xwe temaşe bike du s fitlonek dan xwe pişt re daket erd, di bin ber de ji ber avan nediyar b .

Ro dikir ko dil w were ber dev w qr bide bang li k xwe bike! L ji ber ko carek bi ziman xwe nekarb, ji bo w bib westandin hesreta heft sal heft rojan.

Pişt k di bin kevir reş de nediyar b, Şivan Ro ji pey lat derketin şivan got:

Ji rewşa te kfxweşiya te diyar e te k xwe dt! De ka rabe alkar bide min ko em ber pez bizvirnin bidin mal. Îşev li mala me bibe mvan em şwra xwe deynin ko sibe qeraseyek bi xwe re bnin, kevir reş bilind bikin hlna k te bibnin.

Ro ev pşniyar pejirand alkar da şivn ko pez kom serhev bikin ber w bidin mal. Heta gihiştin mal tar ket erd pez xistin gov, derbas ser ban xan bn. Jina şivn ew bi dilek germ pşwaz kir ji wana re sifreya xwarin dan. Pişt xwarin Ro daxist xwar j re av germ kir, li ber rnişt bi heft qalip sabn ser w şuşt qirja laş w paqij kir. Pişt re bi heft şehn hestn por w şeh kir heta hate xwar. Ji kuln kirasek xwe y ji bkaniy maye derxist l kir. Pişt re gavek vekişiya paş de li ber ronahiya iray ji xwe re li v bejn bala lihevhat ya speh nr dil xwe bi v mvana delal şewitand ko awa heft sal heft rojan bi pey kek ketiye li van ol cebelan perşan bye!

Ro di van heft sal heft rojn ji malbava xwe veqetiyaye bi xerbiy ketiye de, cara yekem b bi dilek rehet, xeweke tr kir. Dema dk berbang bang da, tev bi hev re rabn ji şr nvişk taşt xwarin bi şivn re ber pez da cih kevir reş k heftreng ketib bin. Heta pez gihişt ber kevir reş, Rok bejnek bilind bib germahiya xwe dab ser beriy. Şivan pez xwe berda rey ji tr xwe qerase derxist hat ber kevir reş rawestiya. Qerase xist bin kevir ew Ro bi hev re hza xwe dan ser kevir reş bilind kirin. Dema kevir bilind kirin dtin ko ne hlna kek, dev şikeftek di bin kevir de ye.

Ro keeke jr hişmend b; tgihişt ko k w li v der ne ten ye hikmetek di v şikeft de heye. Ji bo w spaziya xwe ji şivn re kir got:

Biray delal, ez v qenciya te ti caran jibr nakim. Ez niha dakevim hundir şikeft heta var s bikeve ser beriy, li hviya hatina k bimnim; l ji bo nizanibe kes ketiye hundir li hviyye, tu bi pey min re kevir dsa deyne cih w wek ber bike.

Ro pişt gotina xwe qedand, daket hundir şikeft şivan pey re kevir dsa gr ser dev şikeft kir an sra ber.

Ro di hundir şikeft de bi avkor meşiya ji xwe re qorziyek dt, xwe t de veşart li hviya var ma.

Dema bi xwe hisiya ko Rok ber bi var ve die, di qorziya xwe de awirn xwe dirj dev şikeft kir bi gurme gurma dil xwe, li hviya hatina k xwe ma.

Nept z ne dereng, reşahiyek, di bin kevir li ser dev şikeft re firiya hundir bi ketina w ya hundir şikeft re, şikeft weke bibe nv roj wiha ronah b. Çk hat li nv şikeft rawestiya; du s fitlonekan li derdora xwe fitil pişt re bask xwe ji hev vekirin xwe daweşand; bi carek re b xortek speh bedew ko roja yekem awa ji nava qalikn zebeş derketib Ro bi heft dilan dil ketiby, dsa bi w bedew spehbn derketib hol. Ro careke din bi dtina w ne bi dilek bi heft dilan dil kety ji qorziya xwe l veşartiye derket xwe avt hembza heval xwe y jiyan y ko hn bi hev şa nebne heft sal heft roj in bi hesreta dtina w bi ol cebelan ketiye, li welatn xerbiy heft arox heft gopaln hesin mihandiye

Xort bedew dema Ro dt veciniq bi ser de qriya ko bi i hiş aqil hatiye ketiye v şikeft got:

Min ji te re negot bi pey min nekeve ger tu heft arox heft gopaln hesin bimihn j tu min nabn? Ka bje tu awa hatiy vir k ev der şan te daye. Ma tu nizan v der şikefta Dapra Mr Cinan e!? Bhneke din w Dapra Mr Cinan were awa bikeve hundir w bhna te bike h bike te, te b giyan bike daqurtne! Te ser xwe j xist belay, ser min j xist belay. Tu li min mukir nehatibay, evqase tişt ne bi ser min dihat, ne j bi ser te dihat. Ji ber ko tu li min mukir hat, Dapra Mr Cinan ez anme v der ez siza kirime ko heta heye j re xizmet bikim. Niha ko were hundir w bhna te bike h bike ser te, bi hilma dev xwe w giyana te bistne te ji xwe re bike şv!

Ro wiha hizir ko heval w y jiyan ji bo av w bitirsne w rbike mal wiha dibje. L pişt geryana heft sal heft rojan ko gihiştib heval xwe awa dikarb dev j berdaya destvala bi ser hemwelatiyn xwe de vegeriyaya?! Destn xwe avt derdora situy heval xwe got:

Êd li ser ruy v diny ji min re by te jiyan nne! V yek zanibe ko ji v gav p de ez bimrim bi te re me, ez bimnim bi te re me! Ne Dapra Mr Cinan, eşra mr cinan tev werin h bikin ser laş min min qet qet bikin daqurtnin, ez dsa terka te nakim dev ji te bernadim. Ger mirineke min hebe, bila ne by te, li gel te be!

Bi v gotin agir ket dil xort speh rondik herikn ber mijankn w. Bi dest hevala xwe ya hn ti xr ji hev nedtine girt got:

Hevala min, jn evna dil min; ka guh bide ser gotinn min ko ev roja xr li min li te nebe roja me ya daw! Bhneke din w Dapra Mr Cinan were hundir ji heybeta w, w bibe kurpe kurpa dil te t bid ber qran! L qe ne v car bi ya min bike bi ziman xwe karibe. Niha ez heft den heft devikn wan bnim te di hundir wan de veşrim. Dema Dapra Mr Cinan were hundir div tu qet deng xwe nek hilma xwe j nestn berned! W dapr awa bikeve hundir bi ser min de hil bibe bje; Bhna mirovan t min! Ka ew mirov li ko ye; bne ez h bikim ko b giyan bikim daqurtnim bixwim! W gav ez sond bixwim bjim ko li hundir ti mirov nnin ji ber xwe ve bhn dike. L w ew ji min bawer neke bang li te bike ko tu derkev derve.

Destpk w nav di xwe de bide bixwaze te bitirsne ko tu derkev derve; l tu tu b, ti caran bi tirsdaynn w dernekev derve; ger tu derkev, di cih de w h bike ser te te b giyan bike daqurtne!

Pişt ko bi navdayna xwe tu derneket, w soz peymanan bide te bixwaze te wiha bixapne derxne derve; l tu tu b, ti caran bi sozdaynn w nexap dernekev derve; ger tu derkev w ev bibe dawiya te herwiha dawiya min!

Dema dt ko dsa tu derneket derve, w dem w bje, Derkeve ey lka mirovan, bext min ji te re, were li ber min raweste daxwaza xwe bje ko ez te azad bikim!

W gav d tu dikar ji kawaran derkev l tu tu b ti caran ji pş ve tu xwe nz Dapra Mr Cinan nek; her iqas bext bide te j dsa heta tu şr w nemij baweriya xwe p neyn dernekev pşber w. Dema tu ji kawar derket bi diz ji paş ve xwe nz w bike rahje guhan w bixe dev xwe di nava dirann xwe de bişidne. W ew xwe bi v al w al de bihejne, w xwe hilavje deyne ko guhan xwe ji nava dev dirann te veqetne; l tu tu b, ti caran guhan w bernede heta ko ji te re bje; Temam lka mirovan min bext da te, d tu dikar wer hizra min daxwaza xwe ji min re bj!

Dema Dapra Mr Cinan wiha got, Min bext da te d div tu zanib ko ti zirara w nagihje te tu dikar guhan w berd, wer hizra w daxwaza azadberdana min xwe bik!

Ro, yek bi yek peyvn heval w gotin guhdar kir ket hundir heft denn heval w ann heft qapax bi ser xwe de girtin ko Dapra Mr Cinan z bi z bhna w neke.

Bhneke din, wek erd ezman tev biheje şikeft ji cih xwe leriz gurminiya deng ling Dapra Mr Cinan li ber der hat. Ji gurmn hurminiya j dihat kezeba Ro hat ber dev w hindik mab ji tirsan re dil w rawestiyaba. L, heval xwe gotinn w ann bra xwe wr da xwe, di cih xwe de rnişt li hviya ketina dapr ya hundir ma.

Nept kevir ber dev şikeft hat hilgavtin Dapra Mr Cinan ket hundir. Çawa gava xwe avt hundir şikeft bi ser xort li hundir de qriya got:

Himm Bhna mirovan t poz min kur min; ka z ji min re bje ev mirov k ye li ko ye? Ka bne ko ez h bikim ser b giyan bikim daqurtnim, zik xwe tr bikim li ser tr xew bikim!

Xort hat li pşber dayika xwe rawestiya dest bi sondxwarinan kir got:

Bi hz shra dapr baprn xwe sond dixwim ko ling ti mirovan li v hundir li ser erd nne ti mirov di v hundir de nnin!

L Dapra Mr Cinan, ji sonda kur xwe bawer nekir li derdora xwe hat nav di xwe de da got:

Hey mirov/a mirov; tu k b li ko b z derkeve were hizra min, xwe biavje ber ling min ko ez te bibexşnim. Ez dapra mr cinan im ko gaveke min li erd, gaveke min li ezmanan e; ez Dapra Mr Cinan im ko di şevek de dikarim qesr qonaxan ava bikim hilweşnim. Ez Dapra Mr Cinan im ko dikarim avn kaniyan biiknim ji guhann pezan xwn biheriknim. Ez Dapra Mr Cinan im ko dikarim erd ezmanan tije ewrn reş bikim chan li mirovan tar bikim. Ez Dapra Mr Cinan im ko mirov bi ya min neke, xwe di heft denan de j veşre, dikarim derxim h bikim ser, w/w di cih de bruh bikim bi gepek daqurtnim ji xwe re bikim şv li ser tr xew bikim. De ka tu k y li ko y, ji min re bje derkeve derve ko hn min tu bi dest xwe dernexistiye h nekiriye ser ruy te!

Ro di hundir heft denan de wiha dileriz dirann w wiha li hev dişerqiyan ko deng lerizn şerqiniy den di cih xwe de dilerizandin. Heta hz t de heb bi dirann xwe, lvn xwe gez kirin her du destn xwe li ser dev xwe gihand hev ko liv deng j nebe Dapra Mr Cinan iqas nav di xwe de da, w yek devik j ji devikn denan bilind nekir derneket derve.

Dema Dapra Mr Cinan dt ko kesek dernakeve derve; v car dsa xwe hilavt her du guhann xwe yn bi erd re dikişkişn avtin ser miln xwe qn da erd dest bi sozdaynan kir got:

Tu k b li ko der xwe vaşartib zanibe ko ez Dapra Mr Cinan im; ez xwediy rehm xran im. Ez Dapra Mr Cinan im; xwed hza herikna kan eman im. Ez ew im ko dikarim evndaran bigihnim hevdu diln bi hesret şa bikim. Ez ew im ko dikarim rkn dr nzk, oln bej tr av, diln bi kul tr derman bikim. Ez ew im ko mirova/ bikeve mala min destvala venagernim i mirad w/w hebe di cih de pk tnim. Tu k b, li ko b derkeve were pşber min lborna xwe ji min bixwaze ko ez te azad bikim bi rka te de rbikim! Ger tu bi xwe dernekev, tu xwe di hundir heft denan de j veşr, ez te derxnim h bikim ser te ko tu di cih de b giyan bimn te bikim gepek daqurtnim ko ji xwe re bikim şv li ser tr xew bikim!

Ro careke din di hundir denan de leriz veciniq; her du destn xwe bi ser dev xwe de dewisand li cih xwe rawestiya guh neda sozdaynn Dapra Mr Cinan!

Dapra Mr Cinan dema dt ko dsa kesek derneket derve, v car pala xwe da erd pişta xwe da deriy şikeft got:

Tu k b, li ko b; li gor ko tu ne ji avtirsandinn min tirsiya, ne j bawer bi sozdaynn min an derneket derve, diyar e tu keseke/ bi hiş dil ! De ka derkeve derve, ez Dapra Mr Cinan im; bext min ji te re ko tu derkev derve, ez tiştek bi te nekim i daxwaza te hebe bi cih bnim.

L Ro hem gotinn heval xwe an bra xwe dsa deng xwe nekir; bes bi diz bi hd yek bi yek devikn denan bilind kirin derket derve. Ji paş ve xwe nz Dapra Mr Cinan kir guhaneke w ya di ser mil xwe re avtib nava pişta xwe, girt xist dev xwe p re heta hza w heb bi dirann xwe givaşt dest bi mtin kir!

Dapra Mr Cinan bi girtin gezkirina guhan w bi carek re veciniq ji cih xwe rab xwe hilavt jor xwe li erd xist. Xwe bi v al v al de avt xwest ko ji v mirova li ser pişta w ya guhan w xistiye dev xwe xelas bike. L i kir nekir mirov guhan w berneda!

Daw Dapra Mr Cinan rawestiya got; Tu k b ji ko hatib ka dakeve xwar, bext min ji te re; were hizra min daxwaza xwe ji min re bje.

W dem Ro guhan Dapra Mr Cinan berda daket xwar! Dapr Ro kur xwe dann pşber xwe ji wana re got:

Min dizanb ko w rojek ev qeda were ser min kur min dil bikeve mirovek ji min veqete! Ji bo w dema te li ser ban qesr veşareya kur min eşkere kir, min ew kir kek an cem xwe ko xizmeta min bike te jibr bike. L tu nesekin bi heft arox heft gopaln hesin bi pey evna xwe ket heta te nedt, tu ne li ber sar seqem, ne j li ber germahiya ol cebelan nerawestiyay. Ev j diyar dike ko evna we ji dil e tiştek ji niha pve ez bikim bikevim navbera we nne. Evndar te kur min e mr tevahiya cinn v dinyay ye! Ji nava mran kea kjan mr bixwesta min di w bhn de j re biguhezta; l w dil berda te ji bo bigihje te, min ew di nava du qalikn zebeşan de li mala Sar ya jina Gavan li welat di navbera du gol du eman de an diny. Ew kur Dapra Mr Cinan e ko xwediy shr huneran e. L madem hn dixwazin dsa vegerin ser xaka d daprn xwe wek mirovan di nava mirovan de bijn, w dem kur min j weke te dibe mirov hem shr hunera w ya ji cinitiy t w betal bibe ew j wek mirovek w jiyana xwe bi ked xwhdana xwe bidest bixe. Ger hn v yek dipejirnin ez destra we bidim ko hn vegerin ser xaka xwe!

Kur Dapra Mr Cinan dest xwe dan ser dest evna xwe Ro ji dayika xwe re got;

Day, hn dema te ez nexistibm navbera du qalikn zebeş li mala gavn neanbm ruy diny; min xweşikbn bedewbna Ro dtib ne bi dilek bi heft dilan dil ketibm bejn bala w! Ne ko ez ji shr hunera xwe dr bikevim, ne ko ez ji cinit chana cinan veqetim; ger laş min qet qet ji hev vekin her qetek rbikin seriyek diny, dsa j ez terka hezkirin dilketina Roy bernadim ji bo xatir jiyankirina bi w re ez amade me bibim mirovek di nava mirovan de wek mirovan bi keda dest xwe xwhdana eniya xwe bijm.

Li ser v yek Dapra Mr Cinan kur xwe Ro hembz kir rondik bi ser wan de barandin. W şev heta berya berbang ew di hembza xwe de dan xewkirin bhna wana kişand hinava dil xwe. Sib, bi berbang re ji xew hişyar b Ro kur xwe ji xew rakir axaftina xwe ya daw bi wana re kir got:

Ji qas ko tu b kek firiya hat gel min Ro bi pey te ket, li ser xaka dapr baprn Ro, her ewrn reş tar hene her ji kaniyn wan heriya sor ji guhann pezn wana xwn diherike. Ji w roj vir ve, li ser w xak ne kean ş kiriye, ne zava bi ciwaniya xwe şa bne ne j dayikan zarok anne ruy diny. Darn wan n fk hişk bne, giyayn wan zer bne, heywan ajaln wana tev stewr bne her yek kunr brovek di laş wana de vebne ko heft bijjkn ji heft welatan anne, dsa nikarne derman bikin. Sedem tev veqetna we evndaran ji hev b; l niha hn bi dest hev bigrin vegerin ser xaka welat di navbera du gol du eman de. Dema hn bigihjin tixbn xaka welat Ro, w li w der jiyan ji n ve biz! Ji bo w kur min ez di nava mirovan de nav te datnim Z ko her tişt li w welat ziwa stewr bye ji kerema evna we re ji n ve şn were biz.

Zanibe ko Z navek bi qedr bi qiymet e! Ger z tinebe w Rok awa biz ronahiya xwe bide ser xwezay ko ins cins rengan ji hev binasin, derdora xwe bibnin dil bikevin xweşikbna hev!?

Ger z tinebe w awa kan robar bizn ko bi avn xwe erd mrgan şn bikin jiyan bidin reh qurmn daran hem teamn chan biberhimnin!?

Ger z tinebe w awa hem ajaln diny bikaribin lkan bizn ko nifşn xwe bidomnin ji hezarn salan vir ve werin bi hezarn salan wir ve biin?!

Ger z tinebe awa dayik w zarokn weke we xweşik speh bizn dil bikevin hev bi hev re jiyan biafirnin?!

Ji bo v ez nav te di nava mirovan de datnim Z ko tu Bi Ro re zayneke n ji welat mirovan re bib bi gihiştina we ya ser xaka welat xwe; ji guhann pez şr sp, ji kaniyan ava speh biherike! Dar bern hişk şn bibin fkiyan biberhimnin. Ajaln stewr tev cote cot lkan bizn jinn li hviya zarokan bigihjin mirad xwe. Careke din li ser xaka welat we Ro hil bibe kf şah dest p bike!

Dapra Mr Cinan her du zaroyn xwe careke din bi kelegir himbz kirin bi wana re heta ber deriy şikeft hat. Kevir reş li ber dev deriy şikeft bilind kir ew derbas derve kirin. Careke din vegeriya şikefta xwe bi hal xwe giriya, heta ko rondik hew ji avn w bariyan

***

Li welat Roy, ji roja xatir ji malbata xwe xwestib bi r ketib kesek xr xweş nedtib her di nava şn nexweşiy de bn. Ji w roj vir ve dema pez xwe didotin ji guhanan xwn, dema şerbikn xwe didan ber kaniyan ava sor diherik

W roj li ser tixb welat di navbera du gol du eman de dsa şivan li briy pez kom kiribn brvan hatibn ji guhanan şr bye xwn didotin. Ji wana brvanek dema guhan pez di dest de givaşt, dt ko mizek ji şr pez sp herik! Mizeke din dot dsa dt ko sp diherike. Di cih de berdoşa di dest de avt erd bi lez ber bi qesr qonaxa padşah ve reviya. Dema bi bhneke ikiyay gihişt qesr diyar kir ko mizginiyek ji padşah re aniye, di cih de der li ber vekirin ew hewandin hizra padşah. Ji xwe ji roja kea w derketib xerbiy padşah ferman dab ko k were ber deriy qesr mizginiy j re bne, di cih de deriyan li ber vekin bnin dwana w.

Brvan bi lez gotinn xwe li pey hev rz kirin li ber briy awa şr didot awa bi carek re dt ko ji guhan pez ne xwn, şr sp diherike, nuqutiye dil w ko kea padşah Ro heval w y jiyan Zebeşo vegeriyane ser xaka welat xwe ji bo v mizginiy bide, pez xwe li briy hiştiye hatiye hizra padşah ko xelata xwe ya padşah soz dab bigre.

Li ser v yek padşah bang li wezr xwe kir ferman da ko bi lezgn desteyek siwar amade bikin bi aliy brvan qal dike ve bi r bikevin kea w zavay w pşwaz bikin.

Hn ew wiha diaxiftin ko li ezman welat di navbera du gol du eman de, bi carek re ewrn reş tar belav bn trjn roj di der şibakeyn qesr re xwe dirj hundir kirin. Ke jinn cer şerbikn wan di destn wan de li ber kaniy rawestiyabn, ji nivşk ve dtin ko ji kaniy d ne heriya sor, ava speh zelal herik bi coş şah dest xwe birin ber bi hesreta heft sal heft rojan tr av vexwarin.

Di w roj de hem dayikn heft sal in bi ducaniy li hviya zayin bn, zarokn xwe ann ruy diny. Hem ajaln stewr bibn, zan lkn cw ann. Kat peln daran careke din hişn bn berhemn bi tam dan

Ber bi var re desteya leşkern bi r ketibn li gel Ro heval w y jiyan vegeriyan bajr li ber deriy bajr, Padşah, wezr heyeta şwirmendan gelheya bajr ew bi kf şah, bi epik tililiyan pşwaz kirin. Padşah ferman da ko şna heft sal heft roj in t kişandin rabe def dlan lidar bikeve ko k dil w di k de be, bi daweteke el roj el şevan tev ş bikin bi hev şa bibin!

Careke din dlan govend li dar xistin kea padşah Ro kur mr cinan Z di daweteke el roj el şevan domiya de gihiştin mirad dil xwe. Gelheya bajr careke din gihişt jiyana xwe ya asay baxe bistann xwe, pez dawarn xwe yn berhemdar.

Padşah malbata w gihiştin kea xwe bn xwediy zavayek bedew.

Gavan jina w Sar d bi dilek rehet dikarbn bihatana gel hev; ji ber ko ji roja kur Sar bka w ji mal terik bn, Sar livnn xwe li gavn herimandib. Bi hatina kur wan bka wan ew j careke din gihiştin hev mirad dil xwe!

Ro Z pişt daweta wan a el roj el şevan hatin xaniy d bav xwe di nava mirovan de qas temen mirovan bi hezkirin dilşad bi keda xwhdana xwe, jiyan kirin...

-----------------------------------
Nivskar: HESEN HUSEYÎN DENÎZ
Weşandin: 2006-12-12
Xwendin: 13764
 

LTERATR   
[rok] Fala Nrik (2009-02-07)
Gunehkar (2007-11-21)
Biyografiya roknivsn kurd (2005-07-17)
fiogf49gjkf0d
Beşa Lteratr li Nefel zde b (2005-06-29)
fiogf49gjkf0d
Pşgotina Antolojiya rokn kurd (2005-06-29)
fiogf49gjkf0d
Êş (2005-06-29)
fiogf49gjkf0d
Term (2005-06-29)
fiogf49gjkf0d
Girtiy şeva reş (2005-06-29)
fiogf49gjkf0d
Hec Mihemed Eliy Qelşo (2005-06-28)
fiogf49gjkf0d
Ji bo kovarek (2005-06-28)
fiogf49gjkf0d
Rwtiyeke efsn (2005-06-27)
fiogf49gjkf0d
Êtap (2005-06-27)
fiogf49gjkf0d
Fira kevokan (2005-06-27)
fiogf49gjkf0d
Gul (2005-06-26)
fiogf49gjkf0d
Eyloy pr (2005-06-25)
fiogf49gjkf0d
Guneh (2005-06-25)
Were dotmam (1997-05-31)
PIRSIYARA AKTEL
Li gor qenaeta te bila kurdn Kurdistana Sriyey digel projeya Emerkay yan ya Rsyay bin?
 
Ya Emerkay
Ya Rsyay
  Encamn dengan
 
NERNGEH
 
[kitb] Sun Z: Hunera şer (2016-04-21)
Ismail Beşiki ji kurdan re li ser ermeniyan semnerek da (2013-09-28)
Kurdistan ber serxwebna siyas serxwebna petrol ekonomk lan dike (2012-05-21)
Tewanga navdrn ziman kurd (2009-02-08)
Umt Firat dibje navnşana areserya pirsa kurd ne PKK ye (2008-11-11)
Hro Taleban: Min nedixwest Mam Celal bibe serokkomar Iraq [foto] (2007-05-10)
Alfabeya kurd-latn ji bo ziman kurd ji alfabeya kurd-ereb minasibtir e (2005-11-02)
Ferqa di nvbera ko, ku k de (2005-05-19)
Xewna Mesd Barzan ji başr Kurdistan mezintir e (2005-02-07)
 
REKLAM


KOLUMNST
Şebab Egt nabe Şeroy Biro ez j nabim heval
Tolstoy xelata Nobel
Kurdistaneka serbixwe [ne]cida
Heşt rojn şer xendek I
Em felsefe
Hilbijartinn Kurdistan ez şok kirim
© 19972017 www.nefel.com  |  E-poste: info@nefel.com  |  Powered by Medesoft.org